Archive for the ‘agenci’ Category

UWAGA byli pracownicy Instytutu Badań Jądrowych w Świerku


Warszawa 1986-11-06
TAJNE SPEC. ZNACZENIA
Egz. pojedynczy
CHARAKTERYSTYKA
TW ps. „JACEK” nr ewid. 36812
- Sławomir ROTTER
s. Zbigniewa i Barbary zd. Oszczepalińska
ur. 25.09.2954 r. w Warszawie
zam. Warszawa
narodowość i obywatelstwo polskie
Tajny Współpracownik ps. „JACEK” został pozyskany doraźnie do współpracy ze Służbą Bezpieczeństwa przez kpt. M. PATELSKIEGO w dniu 18.10.1982 r. na podstawie dobrowolności. Przewidziany był do uzyskania informacji ze środowiska byłych aktywnych działaczy NSZZ „Solidarność” w Instytucie Badań Jądrowych oraz informowania o przejawach wrogiej działalności w obiekcie. Z TW „JACEK” odbyto jedenaście spotkań i pięć rozmów telefonicznych.
Na pierwsze spotkanie TW przybył punktualnie nie przekazując jednak żadnych informacji interesujących Służbę Bezpieczeństwa. Tłumaczył to faktem silnej depresji psychiczno-nerwowej i załamaniem moralnym wynikającym z posiadania zobowiązania o współpracy. Dwa razy nie stawił się na umówione wcześniej spotkania a próby podejmowane przez oficera operacyjnego, aby nawiązać z nim kontakt spotkały się z niechęcią z jego strony.
Niemożność uczestniczenia w spotkaniach TW tłumaczył nawarstwiającymi się problemami natury rodzinnej oraz złym stanem zdrowia.
Na przełomie lutego i marca 1983 r. TW „JACEK” podjął starania zmierzające do zmiany miejsca pracy. Zabiegi czynione w kierunku podjęcia pracy w charakterze elektronika w Zespole Artystycznym WOP zakończyły się fiaskiem z przyczyn mu nieznanych. W czasie odbywanych z nim spotkań /ostatnie w dniu 23.11.1984 r./ TW przekazywał ustne informacje natury ogólnej, które nie miały operacyjnej wartości. Spotkania miały miejsce w godzinach popołudniowych w samochodzie oficera operacyjnego /dwa spotkania odbyły się w kawiarni/.

 

 

TW nie przekazywał w swoich słownych relacjach nazwisk konkretnych osób. Jak to sam twierdził podczas spotkania „…musi się kontrolować aby nie powiedzieć czegoś o jakiejś osobie czym mógłby ją skrzywdzić”. W czasie spotkań sugerował swoją nieprzydatność do współpracy z powodu braku odpowiednich predyspozycji. Przekazywane informacje były (nieczytelne) ale wiele konkretnych faktów zataił przed oficerem operacyjnym – konkretne informacje należało „z niego wyciągnąć”. TW „JACEK” nie był kontrolowany przy wykorzystaniu techniki operacyjnej. Nie był szkolony i nie odbyto spotkania (nieczytelne) z udziałem przełożonego. Nie był również wynagradzany – przekazywane informacje nie były przydatne w prowadzonych sprawach operacyjnych. Z dniem 15.01.1985 r. zwolnił się z pracy na własną prośbę, gdyż zamierzał podjąć pracę prawdopodobnie w sektorze (nieczytelne).
Kier. Sekcji
Por. W. (nieczytelne)
Źródło: IPN BU 001134/2480, s. 4-5

Ujawniamy życiowe credo śp. Jacka Kuronia:
„KTO ANTYSEMITA BIJ W MORDĘ”

I to za czasów, gdy niepodzielnie rządziła stalinowska żydokomuna. Gdy na 17 szefów Wojewódzkich Urzędów Bezpieczeństwa Publicznego wszyscy byli z

bolszewizowanymi Żydami, mordującymi polskich patriotów. Gdy ponad 80 proc. kierownictwa UB i PZPR stanowili wybrańcy Stalina spod gwiazdy Dawida, do mordowania ostatniego polskiego powstania, ostatnich wiernych Rzeczypospolitej, żołnierzy wyklętych. Tym właśnie hasłem wspierał stalinowskich zbrodniarzy reżimu, stojąc na czele trockistowskich drużyn walterowskich. Jacek Kuroń przeciętnemu zjadaczowi chleba w III RP kojarzy się – dzięki „michnikowskim” mediom – z zatroskanym krzywdą ludzką, dobrotliwym ministrem pracy i polityki społecznej, serwującym publicznie zupki zwane „kuroniówkami”, a potem zasiłki dla bezrobotnych. Z archiwów IPN wyłania się jednak inny jego wizerunek.

Warszawa, dnia 16 grudnia 1963 r.
TAJNE

INFORMACJA

dot. KURONIA Jacka – Jana s. Henryka, ur. 3.III.1934 r. wykształcenie wyższe. czł. PZPR, kierownik Działu Pracy z Młodzieżą w Głównej Kwaterze ZHP. Zam. W-wa
W październiku 1962 r. z inicjatywy Jacka Kuronia i Karola Modzelewskiego oraz grupy „młodzież lewicującej z okresu października” powstał Polityczny Klub Dyskusyjny przy Uniwersytecie Warszawskim. Określając cel Klubu organizatorzy stwierdzili, że powstał on po to aby rozruszać i zaktywizować młodzież w zakresie politycznym. Młodzież uniwersytecka zaangażowana politycznie stanowiłaby wg ich oceny – „grupę nacisku” na władze rządowe i KC, wysuwałaby postulaty polityczne, ekonomiczne i inne żądając ich realizacji. Jako program naprawy widząc konieczność stworzenia klimatu społecznego postulowania, szczególnie w kwestii ekonomicznej, walki z kompromisowymi posunięciami władz na odcinku realizacji postulatów października odnoszących się do systemu zarządzania gospodarką narodową itp.
Na szczególną uwagę zasługuje Jacek Kuroń, który z wrogich pozycji rewizjonistycznych, przy każdej okazji przedstawia aktualną sytuację polityczną i ekonomiczną w kraju. Twierdzi on, że obecny ustrój widząc trudne problemy, nie usiłuje ich rozwiązać, a dąży do ich zamaskowania. Obecny system socjalistyczny w Polsce trzeszczy w szwach i już niedługo musi runąć. Konieczna jest rewolucja. On sam jest zwolennikiem rewolucji.
W dniu 15.III.1963 r. występując w Politycznym Klubie Dyskusyjnym przy Uniwersytecie Warszawskim Kuroń powiedział:
„…Dyskusja na temat patriotyzmu wywołana została celowo, aby odwrócić uwagę społeczeństwa od spraw obecnie istotnych i aktualnych – sytuacji w naszym kraju, sytuacji ekonomicznej, aby stępić aktywność społeczeństwa w rozwiązywaniu tych spraw”.
W dniu 22 V 63 r. na spotkaniu w tym samym Klubie Kuroń zabierając głos przypomniał, że na terenie Politechniki Warszawskiej rozrzucono ulotki. Przytoczył ich treść i dalej stwierdził:
„… niezależnie od tego kto pisał te ulotki, gówniarze czy pewien Urząd Polski Ludowej to wiele haseł w nich zawartych jest słusznych” i dalej „w Polsce nacjonalizm jest wspólny zarówno Episkopatowi jak Rządowi oraz KC”.
Tego rodzaju wypowiedzi przynoszą szkodę, budzą ferment i zaniepokojenie wśród młodzieży.
Na zebraniu POP PZPR przy Uniwersytecie Warszawskim skrytykowano nieodpowiedzialne wystąpienie Kuronia i udzielono mu upomnienia. Kuroń przyrzekł, że więcej nie powtórzą się tego rodzaju wystąpienia.
Jednak już w dniu 20 IX 63 r. Jacek Kuroń przeprowadził rozmowę z drużynowym 182 WDH Miecznikowskim Januszem, b. drużynowym Andziakiem Zbigniewem i Magdziarzem Andrzejem.
W wyniku tej rozmowy w dniu 22 IX 1963 r. przyszedł na zbiórkę 182 WDH, która odbyła się w mieszkaniu Miecznikowskiego i przeprowadził pogadankę, która sprowadzała się do następujących zagadnień:
- jakie było Twoje największe przeżycie w ciągu ostatniego roku?
- ocenił drużynę jako zgrany zespół i zadał pytanie czy widzę co taki zespół jest w stanie zrobić np. w fabryce?
- usiłował przedstawić byłe drużyny „walterowskie” jako ofiarę niesprawiedliwych zarządzeń Kierownictwa Partii.
Rozwijając ten temat powiedział, że stworzyli hufiec „walterowców” ich hasłem było „kto antysemita bij w mordę”, chcieli stworzyć republikę dziecinną /Targówek, Marymont/. W okresie największego rozkwitu posiadali 500 instruktorów „walterowskich”, ale Partia rozwiązała hufiec. Obecnie zamierzają przejść do Hufca – Ochota, gdyż tam z uwagi na dużą ilość zakładów produkcyjnych będą mogli prowadzić właściwą działalność.
W dniu 29 IX 1963 r. odbyła się ponowna zbiórka drużyny w udziałem Jacka Kuronia, który rozpoczął od pytania – co się Wam najbardziej nie podoba? Jeden z uczestników spotkania Magdziarz stwierdzi, że nie podoba mu się polityka Ch.RL. Odpowiadając Kuroń stwierdził, że aby wyrobić sobie zdanie na ten temat trzeba mieć informację z trzech źródeł – czytać naszą prasę, prasę radziecką i biuletyny KPCh, które bez trudu można otrzymać w ambasadzie chińskiej. KPCh jest partią lewicy marksistowskiej. Natomiast Rosjanie gdyby mogli nie popieraliby walki narodowowyzwoleńczej, gdyż chcą zawrzeć status quo z USA. Dążą do podziału świata pomiędzy siebie i USA. Takie dążenia mogą doprowadzić do upadku rewolucji na Kubie. Rosjanie zdławili Ruch rewolucyjny na Węgrzech. Opowiadał obszernie o wypadkach w Nowoczerkasku. Przekonywał zebranych, że sytuacja ekonomiczna jest w Polsce katastrofalna i wyrażał zdziwienie, że robotnicy nie organizują strajków protestacyjnych. Uważa jednak, że nadchodzący kryzys ekonomiczny spowoduje wystąpienie robotników w Polsce.
Mówiąc na temat Związku Radzieckiego stwierdził, że w ZSRR po rewolucji spory ideologiczne rozstrzygnięto siłą, rozstrzeliwano trockistów. Powstały obozy na Syberii, w których zesłańcy na wzór obozów hitlerowskich byli numerowani, zresztą obozy te były „ulepszane” w oparciu o wzory hitlerowskie. Numery wybijano więźniom na kolanach, ręku, czole i plecach. Ma kolegów, którzy przyjechali z tamtych terenów i od nich o tym wie. W latach 50-tych w Związku Radzieckim był zastój gospodarczy, gdyż Stalin, Chruszczow, Malenkow i Mołotow rozprawiali się z Berią, wygrał Chruszczow i realizuje stare plany.
Kuroń omawiał również rozbieżność między KPZR i KPCh stwierdzając, że ze Stalina rozbieżności załatwiano „w cztery oczy”. Chiny nigdy nie były proradzieckie. Ruch narodowo-wyzwoleńczy w Chinach nie był nigdy popierany przez Stalina. Zalecał zebranym do przeczytania książkę Trockiego o rewolucji dodając przy tym, że KPP skłaniała się ku Trockiemu i dlatego przegrała, to samo dotyczy członków KP Ukrainy, których masowo rozstrzeliwano i dlatego na Ukrainie nastąpił rozwój „oddziałów UPA”.
W zebraniu uczestniczyło 14 członków drużyny „Krasnali” w wieku 17-20 lat, większość uczniowie techników.
Jest to tylko jedna z form „wychowawczych” Kuronia. Do tego rodzaju prelekcji Kuroń wykorzystuje każdą okazję a praca w GK ZHP zwiększa jego możliwości wpływania na młodzież zwłaszcza w czasie wizytacji obozów harcerskich.
Ponadto Kuroń zamieszcza artykuły w czasopismach harcerskich do których często redakcje mają zastrzeżenia, ale z „uwagi na ciekawą treść i formę” drukują.
Kuroń nawet w pisanych tekstach piosenek harcerskich usiłuje przemycić lansowane przez siebie poglądy.
Z uwagi na charakter działalność prowadzonej przez Jacka Kuronia uważamy, iż należy pozbawić go możliwość szkodliwego wpływu na młodzież harcerską i rozpatrzyć jego sprawę przez Komisję Kontroli Partyjnej.
W załączeniu odpisy:
1/ oświadczenie ob. Jana Hajdukiewicza
2/ oświadczenie ob. Wojciecha Zajączkowskiego
3/ tekst piosenki „O potrzebie busoli”.
Źródło: IPN BU 0330/327, t. 22
Warszawa, dnia listopada 1963 r.
Piosenka o potrzebie busoli
sł. J. Kuronia
1.
Coraz więcej różnych dróg przed nami
a gdy nam busoli dobrej brak,
kiedy droga zasnuje się mgłami,
bardzo łatwo w mgle zagubić szlak.
refren
Chcemy wiedzieć, że jest tam ląd
choć na mapie wciąż biała karta.
My możemy płynąć po prąd,
nam wystarczy, że busola jest coś warta.
2.
Tylko naprzód, wszystko będzie dobrze,
nie czekać, aż zmieni się wiatr.
Byle dalej, choć buty się podrą,
tylko naprzód, przed siebie w świat!
Chcemy wiedzieć…
3.
Tylko jak mamy znaleźć busolę
i drogę wśród ludzi, wspólny krok?
Może tego nauczą nas w szkole,
ale chyba aż na przyszły rok.
Chcemy wiedzieć…

II wersja 3 zwrotki
Tylko jak mamy znaleźć busolę
i drogę wśród ludzi i w czasie?
Może tego nauczą nas w szkole.
Ale pewnie – w trzynastej klasie.



Leszek Moczulski, właściwie Robert Leszek Moczulski (ur. 7 czerwca 1930 r. w Warszawie). Działacz opozycji w okresie PRL, wielokrotnie aresztowany, łącznie przez około sześć lat więziony w tym okresie z przyczyn politycznych.
We wrześniu 1979 roku założył Konfederację Polski Niepodległej, którą kierował w okresie PRL i następnie w III RP przez ponad 20 lat. W lutym 1980 był jedną z ośmiu osób, które KPN bez powodzenia usiłowała zarejestrować jako kandydatów w wyborach do Sejmu PRL.
W 1990 wystartował w wyborach prezydenckich. Zajął ostatnie, 6. miejsce, zdobywając 411 516 głosów, czyli 2,50%. W latach 1991–1997 sprawował mandat posła na Sejm I i II kadencji.
W 1992 został umieszczony na tzw. liście Macierewicza. Po uchwaleniu ustawy lustracyjnej w 1999 jako pierwszy w Polsce złożył wniosek do sądu o tzw. autolustrację. W 2005 sąd lustracyjny I instancji stwierdził, że Leszek Moczulski w latach 1969–1977 jednak był Tajnym Współpracownikiem SB i otrzymywał za to wynagrodzenie.
W 2005 obronił na Akademii Humanistycznej im. Aleksandra Gieysztora w Pułtusku pracę doktorską pt. Geopolityka. Dzieje myśli i stan obecny dyscypliny, której promotorem był prof. Bronisław Geremek.



Przy okazji publikacji „Uchwały Krajowego Prowodu OUN” z 22 VI 1990 r. wyszła na jaw antypolska postawa Konfederacji Polski Niepodległej (KPN). Chodzi o akceptację rewindykacji obecnych wschodnich granic RP na korzyść Ukrainy! Co tu się zresztą dziwić, skoro jej wódz Leszek Moczulski był w czasach PRL-u Tajnym Współpracownikiem SB. Sprawa znana od lat, dlatego publikujemy tylko najważniejsze dokumenty z jego esbeckich teczek, a są ich setki.


PRL-owski komunistyczny reżim po wymordowaniu narodowych elit w czasach stalinowskich miał pod pełną kontrolą wszystkie pojawiające się opozycyjne grupy. Jedne skutecznie rozbijał, a pozostałe trzymał pod pełną kontrolą, jak właśnie KPN. Względną niezależnością od reżimu cieszył się jedynie KOR, kiełkujący w latach 60-tych ub.w. na bazie pogrobowców żydo-stalinowskich. Był on jednak postrzegany jako lewacka siła polityczna, z którą wcześniej czy później można się będzie dogadać w temacie podziału władzy i zapewnieniu bezkarności oraz niedopuszczeniu do dekomunizacji i lustracji, co też się stało w wyniku obrad Okrągłego Stołu.


Leszek Bubel





[Leszek Moczulski] Przedtem pracował kolejno w redakcjach jako dziennikarz w „Trybunie Ludu”

- „Życiu Warszawy”

- tyg. „Wieś”

- „Dookoła Świata” – (1955-1957 r.)

Oraz w wydawnictwie Książka i Wiedza.

Studia ukończył w 1950 r. na Wydziale Prawa UW. Obecnie robi doktorat na UW w Instytucie Historycznym.

Moczulski w niedawnym okresie czasu wydał książkę pt. „Polityka w (nieczytelne)” dotyczącą Bundeswehry NRF i tego i z tego tytułu był sprawdzany przez szefostwo WSW, czy materiałów do tej książki nie uzyskał za granicą.

Moczulski miał być za granica w Zw. Radzieckim i na Węgrzech (w Wydziale Paszportów KSMO nie figuruje).

Ins. Wydziału III KSMO

Por. M. Kijowski

(źródło: IPN BU 2420/2, t. 1)



Warszawa, dnia 28.11.1969 r.

Tajne spec. znaczenia

Egz. Nr 1

CHARAKTERYSTYKA

Tajnego Współpracownika ps. „Lech” nr rej. 4750

TW „Lech”, płeć męska, ur. W 1930 r. w Warszawie, poch. społ. interlig. prac. wykszt. wyższe prawnicze, pracuje jako dziennikarz w redakcji „Stolica” /kier. działu hist./ rozwiedziony, zam. Warszawa.

Wymieniony pozyskany został do współpracy 30.08.69 r. na zasadzie dobrowolności – do sprawy krypt. „Bar” nr rej. 970. Dotychczas odbyto z nim 7 spotkań. Podaje informacje charakteryzujące środowisko dziennikarskie, które znane jest mu z racji pełnionego zwodu. Z własnej inicjatywy podał informację o osobie znajdującej się w zainteresowaniu MSW. Informacji o figurancie dotychczas nie udzielił.

Podane przez niego dotychczas informacje polegają na prawdzie, sprawdzone zostały z informacjami uzyskanymi z innych źródeł oraz przez wykorzystanie środków pomocy Biura „T”.

TW „Lech” do współpracy z organami bezpieczeństwa jest chętny. Dotychczas udzielane przez niego informacje nie wymagały wykonywania przez niego zadań, które by absorbowały go czasowo. Obecnie TW „Lech” otrzymał zadanie w stosunku do figuranta, które będzie wymagać z jego strony zaangażowania się czasowo.

TW „Lech” w przeszłości w 1966 r. udzielił kilkakrotnie informacji dla pracownika Grupy „Zagubiony” przy MSW, co było związane bezpośrednio z artykułem w prasie opublikowanym przez TW „Lech”. Informacji tych udzielił chętnie.

Mimo wyrażonej chęci udzieleni pomocy organom bezpieczeństwa TW „Lech” nie pisze dotychczas osobiście przez siebie informacji, co może być powodem ostrożności w wiązaniu się z naszym aparatem. Na spotkania czasem się spóźnia oraz często odwołuje – jest to związane z nieunormowanym trybem pracy TW „Lech” i załatwianiem przez niego dużej liczby interesów.

Wynagradzany materialnie dotychczas nie był.

TW „Lech” od 1948 r. pracuje jako dziennikarz, pracował przedtem w „Trybunie Ludu”, „Życiu Warszawy”, „Dookoła Świata” i lektor prasy KW PZPR /organizacja gazetek zakładowych/. W okresie studiów na UW był czł. PZPR – 1951 r. został usunięty zarzekamy nacjonalizm. Do obecnego ustroju PRL jest ustosunkowany pozytywnie, patriotycznie.

W 1957 r. miał sprawę sądową, w której był oskarżony o dostarczanie informacji prasowych stanowiących tajemnicę państwową – dziennikarzowi Wołowskiemu Aleksandrowi, który to informacje te wykorzystał w paryskim tygodniku „Paris Match” będąc nieoficjalnym korespondentem tego pisma. Wyroku nie otrzymał.

TW „Lech” opublikował pracę na temat remilitaryzacji NRF. Obecnie zajmuje się historią kampanii 1939 r. Z tego powodu w środowisku dziennikarskim i kombatanckim uważany jest za patriotę. W artykułach prasowych unika gloryfikowania działalności b. org. AK, a uwypukla tradycje rewolucyjne Warszawy.

TW „Lech” posiadał łatwość nawiązywania kontaktów, formułuje swoje uwagi zrozumiale i w przystępny sposób, posiada bardzo dużo kontaktów w środowisku kombatanckim. Wśród osób, z którymi się styka, ma zaufanie – co może pozwalać mu na odzyskiwanie informacji o wrogiej działalności. Kontaktów poza granicami PRL nie posiada – i nie ma obecnie perspektyw na to aby można go było w tym kierunku wykorzystać.

W dalszym ciągu wykorzystywany będzie do sprawy krypt. „Bar” i środowiska dziennikarskiego. TW „Lech” rozszedł się niedawno /jesień br./ z żoną, ma z jej strony w dalszym ciągu pretensje natury finansowej, uzyskał sądownie rozwód, ale sprawa dot. roszczeń materialnych znajduje się aktualnie w sądzie.

Inspektor Wydziału III

/-/ por. M. Kijowski

(źródło: IPN BU 2420/2, t. 1)



Warszawa, dnia 24 X 1969 r.

Źródło: „Lech”

Przyjął: M. Kijowski

Miejsce – Hotel

Godzina: 16.00

Tajne

Egz. pojedynczy

DONIESIENIE

/spisane ze słów/

REDAKCJA „STOLICA”

1/ Leszek Wysznacki – Naczelny Redaktor, członek PPR – od 1943 r. Obecnie członek PZPR.

W okresie okupacji był pod Krakowem, potem w Ostrowcu Świętokrzyskim. Po wojnie pracował w 1951-1954 w KC – Biuro Prasy. Potem był Naczelnym Redaktorem „Expressu Wieczornego” – w latach 1954-1958.

W 1958 r. „Express” był główną tubą „grupy puławskiej” – ale sam Wysznacki nie zdawał sobie z tego sprawy, ponieważ za niego robili tę robotę inni jak: Tomasz Atkins /wyjechał nielegalnie z Polski – jest – prawdopodobnie w USA, miał kłopoty z b. MBP i w latach 1956-1957 był częstym gościem amb. Izraela – ale po cichu/. Jego bliski przyjaciel i to Żyd z Białegostoku, który był korespondentem N. Jork Taimsa /chodzi o Atkinsa/. Drugim wtedy był Krasuski Ludwik. Obecnie jest dziennikarzem w „Trybunie Ludu”. Atkins pierwszy rozpoczął w „Expressie”, w niepodpisanej notatce – atak na Piaseckiego. Związane to było z artykułem Piaseckiego „Instynkt Państwowy”. Wtedy poważny wpływ wywierał na kierunek polityczny „Expressu Wieczornego” Holland, który popełnił samobójstwo w trakcie aresztowania go przez funk. MSW.

W czasie rozdźwięków w „Expresie” do których dochodziło na tle różnic politycz. zwolennicy grupy „Puławskiej” pozbyli się Wysznackiego z „Expressu” i na jego miejsce przyszedł Bielski. Było to mniej więcej w roku 1958. Wpłynęło to na zapoczątkowanie procesu przemian ideowych u Wysznackiego i gdzieś w okresie 1958-1962 doszedł on do wniosku, że grupa „Puławska” zwłaszcza Zambrowski nie szczerze głosili program demokratyzacji.

Przeobrażenia ideowe doprowadziły, że odrzucił on kosmopolityzm grupy „Puławskiej” i stanął na pozycjach socjalistycznych i patriotycznych. Nie później niż od roku 1961/62 Wysznacki i redagowana przez niego gazeta, jako jedna z pierwszych zaczęła prostować program socjalistyczno-patriotyczny i walczyć z kosmopolityzmem, z postawami niezaangażowanymi, popularyzowanie postępowych treści walki wyzwoleńczej ostatniej wojny, a zwłaszcza GL, AL.

Wszystko to sprowadziło na „Stolicę” ataki innych gazet, a zwłaszcza „Przeglądu Kulturalnego”, a sam Wysznacki został prawie całkowicie potępiony w środowisku dziennikarskim, jako „stalinowiec” antysemita. Wysznacki ulega często wpływom innych – w tej chwili wpływom własnej żony, o poglądach raczej nacjonalistycznych ale także socjalistycznych – która pełni obowiązki z-cy Naczelnego /faktycznie Naczelnego/ w tyg. „Przyjaciółka”. W połowie lat 60-tych przyjaźnił się z Kłosiewiczem, Rumińskim – ale ostatnio kontakty te są osłabione.

2/ Marek Sadzewicz

Popularna postać w „Stolicy” – przedwojenny dziennikarz – /”Gazeta Polska” – organ Sanacji/. Podczas wojny w oflagu. Po wojnie w tygodniku „Tydzień”, w „Kurierze Codziennym” /organ SD/, a od 1954 r. w „Stolicy”.

W latach 50-tych odgrywał w „Stolicy” ważna rolę – miał duży wpływ na redagowanie pisma – gazetę wtedy prowadziły 3 osoby: Kobielski Dobrosław /był wtedy Naczelnym – obecnie „Perspektywy”/, Władysław Bartoszewski – który uchodził za jedną z czołowych postaci w środowisku akowskim w Warszawie i jest związany z „Tygodnikiem Powszechnym” i trzecią był właśnie Sadzewicz.

Podejrzewam, że wtedy ze środowiska tych 2 osób Bartoszewski lub Sadzewicz mogli mieć kontakty ze swoimi dawnymi znajomymi, którzy już wtedy byli i są w „Wolnej Europie”. Ma to być ktoś z dawnej „Gazety Polskiej”.

Natomiast w latach 60-tych Sadzewicz się rozpił, i w tej chwili jest pracownikiem oczekującym emerytury – ma zrujnowane zdrowie przez alkohol. Ma ograniczoną ilość znajomych, którymi się spotyka w kawiarni, ze środowisk przedwojennych dziennikarzy, literackich, naukowych. Jak np. Szwed – Szaniawski – emerytowany pułkownik. Zbrożek – dziennikarz z przed 1939 r. Przychodzą do niego niewiasty w starszym wieku w dużych ilościach.

Na spotkaniach autorskich – często przemawia będąc pod wpływem alkoholu i czasami od rzeczy.

Od kilku lat nie zdradza zainteresowania polityką.

Odnośnie poglądów politycznych – zwolennikiem obecnego ustroju nie jest ale się pogodził z obecnym stanem rzeczy. Wydal sporo książek, głównie o tematyce wojennej. Żona jego nie pracuje, mają adoptowaną córkę.

3/ Iwona Jacyna

Na przełomie lat 1940-1950, gdy pracowała w „Rolniku Polskim” uchodziła za zaufana osobę Ireny Grosz. Red. Naczelnego w owym czasie, żony Wiktora Grosza /nie żyje/, który był razem z żoną blisko związany z Bermanem i Radkiewiczem.

Potem pracowała /Jacyna/ w prasie dla wsi. Ostatnio w „Chłopskiej Drodze”.

Przyjęta została do „Stolicy” z własnym etatem, staraniem Grzybowskiego Edmunda z-cy Naczelnego, oraz podobno Róg-Swiostka, Nacz. „Chłopskiej Drogi”, który chciał się jej pozbyć z redakcji oraz tow. Adamiaka wówczas z-cy Kier. Biura Prasy KC.

Wysznacki przyjął ją pod warunkiem, że nie będzie przychodziła do Redakcji, a tylko przesyłała artykuły. Trwało to jakiś czas, a potem również staraniem Edmunda Grzybowskiego, zaczęła normalnie pracować.

Kilkakroć w rozmowach towarzyskich w redakcji dała do zrozumienia, że jej nie odpowiada linia ideowa pisma. W marcu 1968 r. jawnie ostro wystąpiła przeciwko rezolucji na zebraniu redakcyjnym, o potępienie sprawców „zajść marcowych” skrytykował linię pisma, która była jednoznaczna.

W okresie agresji Izraela na ZRA Jacyna była jedyną osobą w redakcji, która jawnie opowiadała się po stronie Izraela. Jest rozwódką, żyje z jakimś mężczyzną – mieszkają razem na Ochocie. Jej prywatne kontakty są troskliwie chronione przed współpracownikami redakcji.

Wpływu na linię pisma nie ma żadnego. Pisze materiały popularno-naukowe, obojętne politycznie. Wysznacki nie ma do niej zaufania. Jedyną osobą w redakcji, z którą utrzymuje bliższe stosunki i przez kogo jest forsowana – to jest Edmund Grzybowski. Przypuszczam, że ta przyjaźń spowodowana jest faktem, że E. Grzybowski i Jacyna przez parę lat razem pracowali w „Chłopskiej Drodze” a Grzybowski obawia się aby nie został z redakcji usunięty i może ją wykorzystać jako swoją osobę zaufaną wśród prac. Redakcji. Członek PZPR.

4/ Bogdan Juchniewicz

Nie pracuje w „Stolicy” – jest obecnie archiwistą „Życia Warszawy”. Utrzymuje dość bliskie stosunki z archiwistką „Stolicy” – Franciszką Gryką. Ponadto kiedyś razem z Gryką F. współpracowali przy przeprowadzaniu ankiet socjologicznych. Zewnętrznie jego związki Gryką są zawodowe – to znaczy dot.: współpracy archiwum, ale wg pogłosek łączy ich jakiś romans.

Juchniewicz podobno rozwodzi się z żoną z którą ma mieć dwoje dzieci. Łączą go jakieś nieznanego mi charakteru związki z Dobrosławem Kobielskim – Naczelnym „Perspektyw”.

5/ Edmund Grzybowski

Z-ca Naczelnego w „Stolicy”. Przed 1939 r. był dziennikarzem w „Kurierze Popularnym”. Miał bogatego ojca – jakiś bankowiec. Od 1944-45 w PPR – potem w PZPR. Naczelnik Wydziału Prasy w Urzędzie Wojewódzkim w Szczecinie /w 1945 r./ wówczas b. liski znajomy Berkowicza, ówczesnego wojewody szczecińskiego, przyjaciela Radkiewicza. Dziś nie chwali się tą znajomością, ale ona chyba trwa. Potem z-ca Naczelnego Red. „Sztandaru Ludu” w Lublinie, skąd odszedł wskutek jednego skandalu związanego z kobietami. Następnie Sekretarz Red. „:Chłopskiej Drogi” – od 1965 r. z-ca Naczelnego „Stolicy”. Jawnie i głośno opowiada się za obecną linią „Stolicy” choć na pewno robi to z przyczyn oportunistycznych. Lubi konne wyścigi. Powściągliwy w swym zachowaniu, spokojny w samej rzeczy – tchórz.

Jego przyjacielem – jest Adamiak obecny v-ce Prezes Radia, z-ca Sokorskiego.

6/ Leszek Moczulski

Kierownik Działu Historycznego. W latach 40-stych – członek ZWM i PPR m.in. po. kier. wydz. Propagandy KM PPR w Gdyni w 1948 r. W 1951 r. usunięty z PZPR za rzekomy nacjonalizm czyli tzw. „gomułkowszczyznę”. Dziennikarz od 1948 roku – „Trybuna Ludu”, „Życie Warszawy”, „Dookoła Świata”. Sektor prasy KW-wskiego PZPR /organizacja gazet zakładowych/.

Od 1961 w „Stolicy”. Przyczyniła się do gruntownej zmiany profilu materiałów historycznych „Stolicy” eliminując znacznie natłok materiałów glory6fikujących AK /co konsekwentnie czynił jego poprzednik – Bartoszewski/ wprowadzając na to miejsce przede wszystkim popularyzację z wojny 1939 r. – GL i AL., oraz tradycji rewolucyjnych i robotniczych Warszawy. Uchodził za człowieka, który wywarł dość istotny wpływ na przekształcenie profilu programowego „Stolicy” w pierwszej połowie lat 60-tych. W redakcji jest lubiany, jakkolwiek uważany jest za pracownika niezbyt słownego, który „nawala” terminy.

Odwiedza go duża ilość ludzi ze sfer kombatanckich, co związane jest z prowadzonym przez niego działem.

„Lech”

Zadane:

Dotyczy przygotowania przez niego charakterystyki pozostałych pracowników redakcji „Stolica”.

Uwagi:

Spotkanie z TW „Lech” odbyłem w hotelu. TW „Lech” na spotkanie nie przyniósł przygotowanego przez siebie materiału tłumacząc się brakiem czasu na przygotowanie tego w domu. Na spotkanie zarezerwował sobie trzy godziny czasu w celu podyktowania przez siebie charakterystyki osób ze środowiska dziennikarskiego. Osobiście pisać nie chciał, tłumacząc się tym, że pisze wolno i zawsze na maszynie.

Podyktowany przez siebie materiał podpisał ps. „Lech” – ale literami drukowanymi. Powyższe świadczy o tym, że wymieniony nie jest szczery w stosunku do naszych organów. W ostatnim okresie czasu TW „Lech” faktycznie był zaabsorbowany procesem rozwodowym ze swą żoną i jej roszczeniami finansowymi, oraz faktem przebywania od 1 września w szpitalu swej matki, której stan był ciężki – obecnie przebywa w szpitalu w dalszym ciągu.

Po przyjęciu od TW „Lech” charakterystyki znanych mu osób ze środowiska dziennikarskiego – przystąpić do wyjaśnienia jego powiązań z fig. Sprawy „Bar”.

W dalszym postępowaniu z TW „Lechem” dążyć do tego, aby przygotowywał na spotkania materiał opracowany przez siebie.

Na następnym spotkaniu – pobrać od niego zobowiązanie o współpracy. Skorzystać również z propozycji TW „Lech” dot.: odbywania spotkań u niego w mieszkaniu, lub w mieszkaniu jego siostry.

Inspektor Wydziału III-go

/-/ por. M. Kijowski

(źródło: IPN BU 2420/2, t. 1)



UB-eckie PRZYSIĘGI I ZOBOWIĄZANIA


W tym przypadku proszę zwrócić uwagę na treść UB-eckiej przysięgi. Jaką trzeba było być cyniczną kanalią?!






IRENA PIECH (HAJMAN)


Życiorys


Urodziłam się w Lublinie dn. 19.I.1927. Mając lat 7 poczyniłam pierwsze kroki ku nauce. Uczęszczałam do szkoły powszechnej nr 28 w Lublinie. Po ukończeniu szkoły powszechnej tj. już podczas okupacji zaczęłam uczęszczać do szkoły handlowej. Skończyłam pierwszą klasę i zaczęłam uczęszczać do szkoły handlowej. Skończyłam pierwszą klasę i zaczęłam uczęszczać do drugiej, lecz niestety tejże nie skończyłam z powodu choroby, a następnie śmierci ojca. Przykro mi było, że nie mogłam ukończyć szkoły, ale trudne warunki materialne nie pozwoliłby na to. Po wyzwoleniu z pod okupacji zaczęłam uczęszczać na kurs maszynopisania, który całkowicie ukończyłam i obecnie pracuję w tutejszym biurze K.B.W.


Piechówna Irena


W-wa dn. 18-VIII-1945 r.


Maszynistka 4-go Oddziału


Zarządu Informacji


K.B.W.


ppor. Piechówna Irena


Do


SZEFA


ZARZĄDU INFORMACJI K.S.W.


RAPORT


Proszę Ob. Pułkownika o udzielenie zezwolenia na zawarcie związku małżeńskiego z st. sierż. HAJNEM Krystianem z Centralnego Szpitala K.B.W. w Warszawie.


Prośbę swą motywuję tym, że jestem w ciąży z wyżej wymienionym i nie chciałabym, aby dziecko po urodzeniu było pisane na moje nazwisko.


Wobec powyższego bardzo proszę Ob. Pułkownika o jak najszybsze załatwienie mojego raportu.


PIECHÓWNA ppor.


Warszawa, dnia 8 października 1947 r.


dopisek odręczny na raporcie: „Zgadzam się na zawarcie małżeństwa” podpis i data (16.10.47)



CENTRALNY SZPITAL


KORPUSU BEZPIECZEŃSTWA


WEWNĘTRZNEGO


NR 29666


20.X.1947 r.


ZAŚWIADCZENIE


Zaświadcza się, że w dniu 18.X.1947 r. o godzinie 3.55 ppor. PIECH Irena urodziła w Centralnym Szpitalu K.B.W. żywego noworodka płci żeńskiej i karmi go własną piersią.


Komendant Centr. Szpit. K.B.W.


Dr Liberman ppłk


Za zgodność:


St. Oficer Oddziału Personalnego


Zarządu Informacji K.B.W.


KROWICKI por.


 Zobowiązanie zwolnionej


Ja Hajn Irena córka Józefa będąc zwolniona ze służby B.P., zobowiązuje się utrzymać w ścisłej tajemnicy wszystko cokolwiek było mi wiadome z okresu mojej pracy w Służbie Bezpieczeństwa Publicznego i nigdy w żadnych okolicznościach tajemnicy tej nie zdradzę. O odpowiedzialności karnej za naruszenie powyższego (art. 7 M.K.K. Kto działa na szkodę Państwa Polskiego, gromadzi lub przekazuje wiadomości, dokumenty lub inne przedmioty stanowiące tajemnicę państwową lub wojskową, podlega karze więzienia na czas nie krótszy od lat 5 lub dożywotnio albo karze śmierci.) zostałam uprzedzona.


Hajn Irena


Miejsce zamieszkania: W-wa


Dnia 12.02.52 r.


Źródło: IPN BU 0902/252 s. 1-7


Wynik naukowych ustaleń nie spotkał się jednak z uznaniem środowisk opiniotwórczych, dla których uzyskany efekt badań świadczył jedynie o… antysemityzmie ich uczestników.
Równolegle z analizą kadr aparatu bezpieczeństwa prowadzono studia nad obsadą personalną innych struktur tworzących stalinowski aparat represji: wojskowego i powszechnego wymiaru sprawiedliwości, Informacji Wojskowej, Korpusu Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Milicji Obywatelskiej czy wchodzącego w skład MBP więziennictwa. W każdym przypadku liczba oficerów pochodzenia żydowskiego w sprawowaniu funkcji kierowniczych wynosiła od kilku do kilkudziesięciu procent, a badań dokonano w odniesieniu do czasu, gdy Żydzi stanowili niespełna 1 proc. ludności Polski.
Od początku budowy systemu komunistycznego tworzący go napotkali ogromne problemy związane z koniecznością sformowania obsady personalnej powstających stanowisk aparatu władzy. Bazą kadrową dla rządzących stały się środowiska partyzantów Gwardii i Armii Ludowej oraz przedwojennych działaczy komunistycznych, wśród których znaczny odsetek stanowili Żydzi. Część z nich okres wojny przeżyła w Związku Sowieckim i po 1944 r. z silnym zaangażowaniem usiłowała przeszczepić nad Wisłą tamtejszą ideologię. Ich liczbę zwiększyli ci spośród ocalałych z holokaustu, którzy w nowym ustroju politycznym widzieli szanse na realizację własnych – prywatnych i narodowych – interesów. Nagrodą za akces znacznej części społeczności żydowskiej do procesu budowy systemu komunistycznego były eksponowane etaty w aparacie władzy i systemie represji oraz związane z nimi profity. W powszechnej opinii symbolem udziału Żydów w tworzeniu stalinizmu w Polsce stała się służba wielu z nich w komunistycznym aparacie bezpieczeństwa.
Wbrew intencjom przypisywanym historykom zgłębiającym to zagadnienie, badania nad narodowością kadr “bezpieki” nie obejmują jedynie jednej nacji. Stanowią element szeroko zakrojonych studiów nad całością budowy i funkcjonowania tajnej policji politycznej komunistycznego państwa polskiego, w tym nad jej obsadą personalną, gdzie pochodzenie narodowościowe funkcjonariuszy jest tak samo ważne, jak ich pochodzenie społeczne czy wykształcenie. Dająca się już dziś zdefiniować teza o “internacjonalistycznych kadrach bezpieki” w Polsce powstała w oparciu o analizę głównie ich akt osobowych, z których wynika, że w latach 1944-1956 obok oficerów sowieckich pracowali przedstawiciele narodowości: polskiej, żydowskiej, białoruskiej, ukraińskiej, litewskiej, a nawet niemieckiej i greckiej.
Polityczna poprawność a statystyka
Wstępujący do UB Żydzi nie ukrywali swego pochodzenia. We własnoręcznie wypełnianych ankietach personalnych w rubryce “narodowość” wpisywali zazwyczaj “żydowska”. Dane takie ujawniali nawet ci, którzy już w okresie międzywojennym zerwali związki ze środowiskiem żydowskim i stali się gorącymi zwolennikami idei komunistycznej. Deklarację światopoglądową ujawniano natomiast w rubryce “wyznanie”, gdzie obok powszechnie używanego terminu “niewierzący” nie brakowało określenia “mojżeszowe”.
O pozycji funkcjonariuszy pochodzenia żydowskiego w ministerstwie, ale też o ich postrzeganiu w społeczeństwie decydowały dwa zasadnicze czynniki. Pierwszy dotyczył ich liczby w “bezpiece”; drugi zaś zajmowania przez nich eksponowanych stanowisk. Jesienią 1945 r. doskonale zorientowany w sprawach “bezpieki” w Polsce sowiecki doradca przy Ministerstwie Bezpieczeństwa Publicznego płk Nikołaj Seliwanowski w raporcie do Moskwy informował, że połowę stanowisk kierowniczych w MBP zajmują Żydzi, a w całym ministerstwie ich odsetek sięga 18,7 procent. Zapewne nawet on się nie spodziewał, że tak duża liczba oficerów pochodzenia żydowskiego w centrali aparatu bezpieczeństwa będzie się nadal zwiększać. W kolejnych latach udział Żydów polskich w kierowniczych strukturach MBP stale rósł, ostatecznie przekroczył 37 procent. Wśród 450 osób pełniących najwyższe funkcje w MBP (dyrektorów i zastępców dyrektorów departamentów, kierowników samodzielnych wydziałów) pochodzeniem żydowskim legitymowało się 167 oficerów.
Na czele ministerstwa stał gen. Stanisław Radkiewicz,wspomagany m.in. przez wiceministrów: Romana Romkowskiego (Menasze Grynszpana) i Mieczysława Mietkowskiego (Mojżesza Bobrowickiego). W okrytej ponurą sławą centrali “bezpieki” wyżsi oficerowie o żydowskich korzeniach kierowali: kadrami – Leon Andrzejewski (Ajzen Lajb Wolf), śledztwami – Józef Różański (Goldberg), finansami – Edward Kalecki (Ela Szymon Tenenbaum), ochroną zdrowia – Kamil WarmanLeon (Lew) GangelLudwik (Salomon) Przysuski, cenzurą – Michał RosnerHanna Wierbłowska,Michał (Mojżesz) Taboryski, Biurem Prawnym – Zygmunt BraudeWitold Gotman, konsumami – Feliks (Fiszel) Goldsztajn, Centralnym Archiwum MBP – Jadwiga PiaseckaZygmunt (Nechemiasz) Okręt, Biurem Wojskowym – Roman Garbowski (Rachamiel Garber) oraz Departamentami: I – Józef Czaplicki (Izydor Kurc), Julian Konar (Jakub Julian Kohn), II – Leon (Lejba) RubinsteinMichał (Mojżesz) Taboryski, III – Józef Czaplicki (Izydor Kurc), Leon Andrzejewski (Ajzen Lajb Wolf), IV – Aleksander Wolski (Salomon Aleksander Dyszko),Józef KratkoBernard Konieczny (Bernstein), V – Julia Brystiger, VI (więziennictwem) – Jerzy Dagobert Łańcut, VII – Wacław Komar (Mendel Kossoj), Zygmunt (Nechemiasz) Okręt, Marek Fink (Mark Finkienberg), X –Józef Światło (Izaak Fleischfarb), Henryk Piasecki (Chaim Izrael Pesses).
Niższymi strukturami MBP – wydziałami, kierowali wówczas m.in.: Anatol (Natan) Akerman, Marian Baszt,Mieczysław (Mojżesz) BaumacJan BernsteinAdam Bień(Bajn), Ignacy BroneckiIzrael CwejmanTadeusz (Dawid) DiatłowickiMichał Holzer, Maurycy (Aron) DrzewieckiMichał (Mojżesz) FajgmanLeon Fojer (Feuer),Tadeusz FuksEdward (Eliasz) FuterałArtur Galewicz(Glasman), Henryk Gałecki (Natan Monderer-Lamensdorf),Łazarz GejlerJakub GlidmanLeon GoryńKarol Grabski(Hertz), Helena (Gitla) GrudaBorys (Boruch) Grynblat,Józef GutenbaumHerman HalpernHenryk Jabłoński(Chaim Grinsztajn), Michał Jachimowicz, Zbigniew JózefowiczBronisława JuckierLeon KestenAbram KlinbergLeon KlitenikIgnacy KrakusMichał-Emil KrassowskiMieczysław Krzemiński (Mojżesz Flamenblaum),Icek LewenbergMieczysław Lidert (Erlich), Juliusz LitoczewskiKazimierz Łaski (Cygier), Samuel Majzels,Ignacy MakowskiAleksander Marek (Markus) Malec,Walenty MałachowskiIgnacy MareckiMarian (Mojżesz) MinkendorfBronisław NechamkisArtur Nowak(Abraham Lerner), Jerzy Nowicki (Lipszyc), Dawid Oliwa,Róża (Gina) PoznańskaStanisław RothmanMieczysław (Moralich) RubiłłowiczIrena Siedlecka (Regina Reiss),Michał (Mowsza) SiemionWolf SindelZygmunt Skrzeszewski (Salomon Halpern), Marceli StauberJózef StępińskiErnest Szancer (Schanzer), Ignacy Szemberg,Antonina Taube-KnebelJuliusz TeitelAdam (Abram) WeinSalomon WiderszpilJózef Winkler (Szaja Kinderman), Stanisław Witkowski (Samuel Eimerl), Roman Wysocki (Altajn), Edward ZającMarek Zajdensznir,Maria ZorskaEmanuel Żerański.
W tym samym czasie, w rozbudowanym systemie więzień i obozów liczącym 179 więzień i 39 obozów pracy, stanowiska naczelników i komendantów zajmowali: Salomon Morel – komendant obozów w Świętochłowicach-Zgodzie (1945) i Jaworznie (1948-1951), naczelnik więzień m.in. w Opolu (1945-1946), Katowicach (1946-1948) i Jaworznie (1951); orazMieczysław (Moszek) Flaum – komendant obozu we Włocławku (1945-1946) i Mielęcinie (1946); Beniamin Glatter – naczelnik więzienia w Goleniowie (1949); Franciszek (Efroim) Klitenik – naczelnik więzienia we Wrocławiu (1946-1947), Dzierżoniowie (1947-1951) i Łodzi (1951-1958), Henryk Markowicz – naczelnik więzienia przy ul. Kleczkowskiej we Wrocławiu (1945-1946), Sewer Rosen – naczelnik więzienia w Barczewie (1947-1951), Oskar Rozenberg – naczelnik więzienia w Potulicach (1951-1954), Kazimierz Szymanowicz – naczelnik więzienia w Rawiczu (1945-1947) i Saul Wajntraub – naczelnik więzienia w Kłodzku (1948-1951) i więzienia nr III w Warszawie (1951-1954).
Znaczący procent (13,7) oficerów pochodzenia żydowskiego znalazł się także wśród szefów i zastępców szefów Wojewódzkich Urzędów Bezpieczeństwa Publicznego/ Wojewódzkiego Urzędu do spraw Bezpieczeństwa Publicznego. Najwięcej z nich znalazło zatrudnienie w wojewódzkim UB we Wrocławiu, gdzie wśród osiemnastu zastępców szefów WUBP/ WUdsBP sześciu (33 proc.) było Żydami: Władysław Wątorek (Adolf Eichenbaum),Jan Stesłowicz (Lemil Katz), Adam Nowak (Adaś Najman),Adam Kornecki (Dawid Kornhendler), Eliasz Koton i Karol Grad, a w niektórych wydziałach i sekcjach urzędu przedstawiciele tej narodowości stanowili niekiedy 1/3 ich całego stanu osobowego. Zjawisko takie występowało np. w Wydziale ds. Funkcjonariuszy, Wydziale V, VIII i Gospodarczym.
W latach 1945-1956 poszczególnymi wydziałami kierowali: personalnym – Leonarda Opałko (Lorka Nadler) (1945-1946);  I – Roman Wysocki (Altajn) (1950-1951);  V – Józef (Jefim) Gildiner (1951-1952);  X – Józef (Jefim) Gildiner(1952-1954);  “A” – Edward Last (1946);  śledczym –Antoni Marczewski (1946-1947), Feliks Różycki (Rosenbaum) (1950-1952); Wydziałem ds. Funkcjonariuszy – Bronisław Romkowicz (Maks Bernkopf) (1946-1947);  Sekcją Finansową –Stanisław Ligoń (Lemberger) (1949-1954);  Służbą Mundurową – Arnold Mendel (1949-1950).  Stanowili oni także trzon istniejącej przy WUBP komórki partyjnej PPR/PZPR (Jefim GildinerKarol Grad, Zygmunt KopelHenryk Lubiński,Grzegorz RajmanFelicja Rubin) – 26 proc. w 1954 roku.
Podobną, wynoszącą 30 proc. statystykę, można dostrzec w gronie kadry kierowniczej powiatowego UB w Dzierżoniowie. Na jej wielkość wpływ miało piastowanie urzędu szefa przez:Artura Górnego (1946-1947); Michała (Mojżesza) Wajsmana (1947-1948) i Adama Kulberga (1951-1954). Jeszcze wyższy odsetek wystąpił na stanowiskach ich zastępców, wśród których trzy z ośmiu etatów zajmowali oficerowie żydowscy: Edward Last (1945-1946), Adam Kulberg (1950-1951) i Izaak Winnykamień (1952).
Od sprawcy do ofiary
Łącznie w latach 1945-1956 we wszystkich komórkach tylko wojewódzkiego UB na Dolnym Śląsku pracowało ponad 500 osób pochodzenia żydowskiego. Pytanie o pełną liczbę zatrudnionych w aparacie bezpieczeństwa Polski Ludowej/ PRL pozostaje nadal otwarte, podobnie jak problem związany z próbą określenia świadomości narodowej oficerów “bezpieki”, wśród których część już przed wojną manifestacyjnie odcinała się od swych żydowskich korzeni. Oderwani od rodzimego środowiska deklarowali swą polskość i światopogląd materialistyczny, w których wiarę głęboko zachwiały dopiero wydarzenia 1968 r., gdy w wyniku antysemickiej nagonki 1968 r. kilkanaście tysięcy polskich Żydów zostało zmuszonych do opuszczenia kraju. Ich wyjazd upowszechnił na świecie pogląd o ksenofobicznej Polsce i rzekomym antysemityzmie jej mieszkańców. Milczeniem pomija się przy tym fakt, że całą operację przeciwko Żydom zorganizowali ich niedawni towarzysze z “bezpieczeństwa”, a pośród wyjeżdżających do Izraela znalazło się kilkuset niedawnych sekretarzy partii, stalinowskich sędziów i prokuratorów, oficerów Informacji Wojskowej, Urzędu Bezpieczeństwa i Służby Bezpieczeństwa.
Żaden z nich nigdy nie poniósł odpowiedzialności za dokonane czyny, a nieliczne próby doprowadzenia do ekstradycji osób oskarżonych o zbrodnie stalinowskie każdorazowo kończyły się niepowodzeniem. Wymownym komentarzem do tej sytuacji może być fragment uzasadnienia sporządzonego przez Ministerstwo Sprawiedliwości Izraela z 5 czerwca 2005 r., odmawiającego zgody na ekstradycję do Polski Salomona Morela: “…uważamy, iż nie ma żadnych podstaw do przedstawienia Morelowi zarzutów popełnienia poważnych przestępstw, nie mówiąc już o ‘ludobójstwie’ czy ‘zbrodniach przeciwko narodowi polskiemu’. Jeżeli już, to wydaje się nam, że Morel i jego rodzina byli ewidentnie ofiarami zbrodni ludobójstwa popełnionych przez hitlerowców i Polaków z nimi współpracujących”.
Dr hab. Krzysztof Szwagrzyk
Autor jest historykiem, naczelnikiem Oddziałowego Biura Edukacji Publicznej IPN we Wrocławiu.

   
PRZEMYSŁAW ANDERS, s. Brunona, urodzony 10 stycznia 1941 r. w Łodzi, zamieszkały w Gdańsku, członek Okręgowej Rady Adwokackiej w Gdańsku, oświadczył, że był tajnym i świadomym współpracownikiem organów bezpieczeństwa państwa.
LESZEK BAGIŃSKI, uznany za kłamcę lustracyjnego przez Sąd Apelacyjny w Warszawie, 22 kwietnia 2004 roku Sąd Apelacyjny w Warszawie Wydział V Lustracyjny w drugiej instancji utrzymał w mocy orzeczenie sądu pierwszej instancji. Bagiński współpracował z Krajową Partią Emerytów i Rencistów, obecnie jest doradcą Samoobrony (2004-2005), połowie lat 1990-tych prezes firmy Fidelia, która usiłowała uruchomić fundusz powierniczy. Bezskutecznie, bo Komisja Papierów Wartościowych kilkakrotnie odmawiała zgody na to przedsięwzięcie dopóki we władzach był Bagiński, założył Spółdzielcze Towarzystwo Inwestycyjne „Nestor”, którego działalnością zajęła się prokuratura, bo w grudniu 1996 r. Komisja Papierów Wartościowych doniosła, że Nestor bez zezwolenia działa jak normalny fundusz powierniczy.
WANDA BARCISZEWSKA, córka Zygmunta, urodzona 31 stycznia 1921 r. w Bydgoszczy, zam. w Warszawie, broniła kapitana dyplomowanego rezerwy inż. Jana Józefa Podolskiego, uznana 3 lipca 2003 roku za kłamcę lustracyjnego przez Sąd Apelacyjny w Warszawie Wydz. V Lustracyjny, 21 października 2003 roku Sąd Apelacyjny w Warszawie, orzekając w postępowaniu odwoławczym, utrzymał w mocy orzeczenie.
IRENA BEREŻKA, uznana 21 października 2004 roku za kłamcę lustracyjnego w pierwszej instancji przez Sąd Apelacyjny w Warszawie.
ANDRZEJ BETCHER, s. Bronisława, urodzony 3 września 1948 r. w Łodzi, zamieszkały w Konstantynowie Łódzkim, członek Okręgowej Rady Adwokackiej w Łodzi, posiada kancelarię adwokacką w Zgierzu (adres: 95-100 Zgierz, ul. Długa 37, tel: (042) 716-65-45). oświadczył, że był tajnym i świadomym współpracownikiem organów bezpieczeństwa państwa.
WANDA BOBEK, uznana za kłamcę lustracyjnego przez Sąd Apelacyjny Wydział V Lustracyjny w Warszawie, Sąd Apelacyjny w Warszawie jako odwoławczy utrzymał orzeczenie w mocy, 10 października 2000 roku Sąd Najwyższy uznał kasację byłej adwokat jako oczywiście bezzasadną.
BOLESŁAW BORDEL, uznany za kłamcę lustracyjnego przez Sąd Apelacyjny w Warszawie Wydz. V Lustracyjny, 11 września 2003 roku Sąd Apelacyjny w Warszawie, orzekając w postępowaniu odwoławczym, utrzymał w mocy orzeczenie.
JÓZEF BORODA, s. Tadeusza, urodzony 10 sierpnia 1926 r. w Białymstoku, zamieszkały w Warszawie, członek Okręgowej Rady Adwokackiej w Warszawie, oświadczył, że był tajnym i świadomym współpracownikiem organów bezpieczeństwa państwa.
MARIAN BUBAK, s. Franciszka, urodzony 23 marca 1949 r. w Koźlu, zamieszkały w Brzegu,działa w Brzegu, województwo opolskie, członek Okręgowej Rady Adwokackiej, oświadczył, że był tajnym i świadomym współpracownikiem organów bezpieczeństwa państwa.
LESŁAW ĆWIOK, s. Tadeusza, ur. 16 grudnia 1930 r. w Krośnie, uznany 28 lutego 2001 roku za kłamcę lustracyjnego przez Sąd Apelacyjny w Warszawie, 18 czerwca 2001 roku Sąd Apelacyjny jako sąd drugiej instancji utrzymał w mocy orzeczenia.
HENRYK DIAKON, s. Mariana, urodzony 31 marca 1928 r. w Budzanowie, zamieszkały w Zakopanem, oświadczył, że był tajnym i świadomym współpracownikiem organów bezpieczeństwa państwa.
MAKSYMILIAN DOMAGAŁA, uznany 22 stycznia 2005 roku za kłamcę lustracyjnego w pierwszej instancji przez Sąd Apelacyjny w Warszawie.
TADEUSZ DZIĄĆKO, s. Stanisława, urodzony 26 marca 1935 r. w Wilkowicach, zamieszkały w Kaliszu, gdzie posiada kancelarię adwokacką (adres: 62-800 Kalisz, ul. Wolności 9 m. 2a, Tel.: (062) 767-10-15), oświadczył, że był tajnym i świadomym współpracownikiem organów bezpieczeństwa państwa.
MAREK EILMES, s. Leona, urodzony 11 lipca 1941 roku w Tuchowie, zamieszkały w Nowym Sączu, gdzie prowadzi praktykę adwokacką (adres: Ul.Hoffmanowej 3 Nowy Sącz 33-300 tel./fax: 018-443-82-64 e-mail:eilmes@kki.net.pl), oświadczył, że był tajnym i świadomym współpracownikiem organów bezpieczeństwa państwa.
MARIAN FALANA, s. Witolda, urodzony 14 sierpnia 1957 r. w Radomsku, zamieszkały w Częstochowie, oświadczył, że był tajnym i świadomym współpracownikiem organów bezpieczeństwa państwa.
HENRYK GIBASIEWICZ, s. Henryka, urodzony 14 lipca 1932 r. w Bartoszówce, zamieszkały w Warszawie, pracuje w Zespole Adwokackim Nr 15 ul. Wilcza 60 m. 14, 00-679 Warszawa, Tel./Fax: 628 08 58, oświadczył, że pracował oraz był świadomym i tajnym współpracownikiem organów bezpieczeństwa państwa.
KAZIMIERZ GÓRNY, uznany 9 marca 2005 roku za kłamcę lustracyjnego przez Sąd Apelacyjny w Warszawie.
ANDRZEJ GRZYWACZ, uznany 8 lutego 2001 roku za kłamcę lustracyjnego przez Sąd Apelacyjny w Warszawie, 18 lipca 2001 roku Sąd Apelacyjny w Warszawie jako odwoławczy utrzymał w mocy orzeczenie i 12 lutego 2002 roku Sąd Najwyższy oddalił kasację obrońcy b. adwokata.
LESZEK JACEK HOFMAN, syn Franciszka, urodzony 31 stycznia 1955 roku w Warszawie uznany 17 listopada 1999 roku prawomocnym wyrokiem za kłamcę lustracyjnego przez Sąd Apelacyjny Wydział V Lustracyjny w Warszawie, 26 marca 2002 roku Sąd Apelacyjny w Warszawie przy ponownym rozpoznaniu sprawy raz jeszcze uznał Hofmana za kłamcę lustracyjnego, albowiem był świadomym i tajnym współpracownikiem organów bezpieczeństwa państwa, 3 października 2002 roku Sąd Apelacyjny w Warszawie działając jako sąd drugiej instancji utrzymał w mocy orzeczenie, jeden z sędziów złożył zdanie odrębne i wreszcie 15 kwietnia 2004 roku Sąd Najwyższy uznał kasację adwokata za oczywiście bezzasadną.
JERZY HORSKI, syn Henryka, urodzony 29 sierpnia 1909 r. w Warszawie, uznany 20 stycznia 2004 roku za kłamcę lustracyjnego przez Sąd Apelacyjny Wydział V Lustracyjny w Warszawie. Morski maturę zrobił w roczniku 1929/30, w czasie II wojny światowej brał udział w kampanii wrześniowej jako żołnierz 73 Pułku Piechoty na froncie od Śląska do Tomaszowa Lubelskiego, minister finansów Rządu Polski Podziemnej, uczestnik Powstania Warszawskiego.
KAZIMIERZ JACHOWICZ, uznany 28 listopada 2001 roku za kłamcę lustracyjnego przez Sąd Apelacyjny w Warszawie Sąd Apelacyjny w Warszawie.
BARBARA JARMUŁOWICZ-DĄBROWSKA, uznana 12 czerwca 2001 roku za kłamcę lustracyjnego przez Sąd Apelacyjny w Warszawie jako sąd pierwszej instancji, 9 stycznia 2002 roku Sąd Apelacyjny w Warszawie jako sąd odwoławczy utrzymał w mocy orzeczenie i 11 września 2002 roku Sąd Najwyższy oddalił kasację obrońców b. adwokat.
SYLWESTER JAROMSKI, s. Adama, urodzony 28 lutego 1927 r. w Chodeczku, zamieszkały w Wołominie, posiada firmę: Kancelaria Radcowska ADVOCATUS, oświadczył, że był tajnym i świadomym współpracownikiem organów bezpieczeństwa państwa.
HENRYK JASIŃSKI, uznany 8 marca 2001 za kłamcę lustracyjnego przez Sąd Apelacyjny w Warszawie, przy czym uznał, iż współpraca z organami bezpieczeństwa państwa została wymuszona poprzez groźbę utraty życia.
TOMASZ MAREK JAWORSKI, uznany 22 marca 2005 roku za kłamcę lustracyjnego przez Sąd Apelacyjny w Warszawie.
JANUSZ JESIONKIEWICZ, syn Bolesława, urodzony 21 czerwca 1925 r. w Warszawie, uznany 27 listopada 2002 roku za kłamcę lustracyjnego przez Sąd Apelacyjny w Warszawie Wydz. V Lustracyjny, 19 lutego 2003 roku Sąd Apelacyjny w Warszawie, orzekając w postępowaniu odwoławczym, utrzymał w mocy orzeczenie i 7 kwietnia 2004 roku Sąd Najwyższy oddalił kasację wniesioną przez adwokata jako oczywiście bezzasadną.
ZBIGNIEW JÓŹWIAK, uznany za kłamcę lustracyjnego przez Sąd Apelacyjny w Warszawie, 11 maja 2001 roku Sąd Najwyższy oddalił kasację b. adwokata.
WOJCIECH JURGOWIAK, s. Leonarda, urodzony 9 czerwca 1958 r. we Wrocławiu, zamieszkały we Wrocławiu, wieloletni wrocławski sędzia, a obecnie adwokat, oświadczył, że był tajnym i świadomym współpracownikiem organów bezpieczeństwa państwa. A tak sam o tym opowiada: „Ponad 20 lat temu, kiedy byłem studentem drugiego roku, zostaliśmy z kolegą zatrzymani przez milicję, w związku z jakimś incydentem ulicznym. Funkcjonariusz, który zagroził mi wydaleniem z uczelni, zażądał jednocześnie, abym spotykał się z nim, jeśli chcę utrzymać się na studiach. Wymuszonych w taki sposób spotkań – wyłącznie w okresie studiów – było co najwyżej kilkanaście. Pytano mnie np. o atmosferę na uczelni. Podkreślam stanowczo, że nigdy na nikogo nie doniosłem, ani nie otrzymałem żadnej korzyści finansowej czy innej. Później, czyli już od 20 lat, nigdy nie miałem żadnych kontaktów z tajnymi służbami. Kontaktów takich nie było później w całym moim życiu zawodowym”.
WACŁAW KALANDYK, s. Jana, urodzony 30 czerwca 1950 r. w Rzeszowie, zamieszkały w Rzeszowie, oświadczył, że był tajnym i świadomym współpracownikiem organów bezpieczeństwa państwa.
TADEUSZ KAMIŃSKI, uznany 17 września 2003 roku za kłamcę lustracyjnego przez Sąd Apelacyjny w Warszawie V Wydział Lustracyjny, 26 lutego 2004 roku Sąd Apelacyjny w Warszawie, orzekając w postępowaniu odwoławczym, utrzymał w mocy orzeczenie i 4 października 2004 roku Sąd Najwyższy oddalił jako oczywiście bezzasadną kasację wniesioną przez obrońców Kamińskiego; orzeczenia Sądu Najwyższego nie podlegają zaskarżeniu. Senator z województwa tarnowskiego, kandydat Komitetu Wyborczego Partii Chrześcijańskich Demokratów (1990-1993), przedstawiany jako reprezentant rzemieślników, przy poparciu Kościoła, zdobył mandat bez trudu. W tym czasie burmistrzem Dębicy został jego brat, Antoni Kamiński. Tadeusz Kamiński, zastępca przewodniczącego Komisji Gospodarki Narodowej, członek Komisji Spraw Zagranicznych, Komisji Nadzwyczajnej do Spraw Górnictwa, starosta powiatu dębickiego, członek Partii Chrześcijańskich Demokratów. To on był autorem sukcesu wyborczego Andrzeja Brzeskiego, posła na Sejm z ramienia Akcji Wyborczej Solidarność, właściciela Zakładu Pracy Chronionej „Abpol” z Podlesia Machowskiego. W rokku 1999 jego wpływy sięgały ministerialnych gabinetów, wiele miał do powiedzenia także w powiecie i jego poszczególnych gminach (Obserwator Lokalny nr 1(1)/1999).
ZOFIA KAŃSKA, córka Jana, urodzona 2 marca 1923 r. w Sosnowcu, uznana 20 lutego 2004 roku za kłamcę lustracyjnego przez Sąd Apelacyjny Wydział V Lustracyjny w Warszawie.
MIECZYSŁAW KASPRZYK, uznany 2 kwietnia 2003 roku za kłamcę lustracyjnego przez Sąd Apelacyjny w Warszawie Sąd Apelacyjny w Warszawie, 17 grudnia 2003 roku Sąd Apelacyjny w Warszawie jako sąd odwoławczy uchylił w dniu orzeczenie sądu pierwszej instancji stwierdzające, że adwokat Mieczysław Kasprzyk złożył niezgodne z prawdą oświadczenie lustracyjne i na podstawie art. 414 §1 kpk (niepoczytalność osoby lustrowanej w dacie składania oświadczenia) w zw. Z art. 17 §1 pkt.2 kpk umorzył postępowanie w sprawie. Oznacza to, że Kasprzak nie jest kłamcą lustracyjnym, gdyż gdyby był poczytalny w momencie składania oświadczenia, przyznałby się do współpracy.
KONRAD KIEŁCZEWSKI, s. Edmunda, urodzony 15 kwietnia 1956 r. w Warszawie, zamieszkały w Warszawie, posiada firmę: Konrad Kiełczewski & Partnerzy – Adwokacka Spółka Komandytowa w Warszawie (adres: ul. Nowogrodzka 15/4: 00-511 Warszawa, tel.: (22)6256525, 6256620, Fax: (22)6218408), oświadczył, że był tajnym i świadomym współpracownikiem organów bezpieczeństwa państwa.
MARIA KIJOWSKA-GÓRSKA, córka Władysława, urodzona 16 lipca 1932 r. w Berechach Dolnych, zam. w Rabce, województwo małopolskie, uznana 5 listopada 2001 roku za kłamcę lustracyjnego przez Sąd Apelacyjny w Warszawie, jednak 17 stycznia 2002 roku Sąd Apelacyjny w Warszawie jako odwoławczy uznał, że oświadczenie jest zgodne z prawdą. Sąd Najwyższy uwzględnił kasację RIP i uchylił to orzeczenie Sądu Apelacyjnego i skierował sprawę do Sądu Apelacyjnego jako odwoławczego; wreszcie 7 kwietnia 2003 roku Sąd Apelacyjny w Warszawie jako odwoławczy utrzymał w mocy orzeczenie sądu pierwszej instancji stwierdzające, że adwokat Maria Kijowska-Górska jest kłamcą lustracyjnym. Orzeczenie jest prawomocne. 27 lutego 2004 roku Sąd Najwyższy oddalił kasację Górskiej.
JAN KILISZKOWSKI, s. Czesława, urodzony 22 lutego 1949 r. w Ścinawce, zamieszkały w Jeleniej Górze, radca Urzędu Miasta, nadworny prawnik Józefa Kusiaka, prezydenta Jeleniej Góry, oświadczył, że był tajnym i świadomym współpracownikiem organów bezpieczeństwa państwa.
BRONISŁAW ZBIGNIEW KOCH – TW „MECENAS”, doktor nauk prawnych, chluba bydgoskiej palestry, jego oficerem prowadzącym był kpt. H. Skibiński, donosił na członków „Ruchu”, m. in. jako obrońca jednego z nich.
IRENEUSZ KOKSZTYS, s. Eugeniusza, urodzony 1 stycznia 1959 r. w Oleśnicy, zamieszkały we Wrocławiu, posiada firmę: Koksztys i S-ka Kancelaria Prawa Gospodarczego spółka komandytowa Amadeusz Krawczyk Ireneusz Koksztys 50-541 Wrocław, al. Armii Krajowej 61, tel.: (0-71) 335 14 500, (0-71) 335 15 40 www.koksztys.plkancelaria@koksztys.com.pl ; oświadczył, że był tajnym i świadomym współpracownikiem organów bezpieczeństwa państwa.
JAN KOŁKIEWICZ, s. Franciszka, urodzony 10 maja 1912 r. w Jędrzejowie, zamieszkały w Jędrzejowie, oświadczył, że był tajnym i świadomym współpracownikiem organów bezpieczeństwa państwa.
MAREK KORALEWSKI, syn Leszka, urodzony 22 listopada 1955 r. w Białymstoku, zam. Zambrów województwo podlaskie, uznany 16 października 2002 roku za kłamcę lustracyjnego przez Sąd Apelacyjny w Warszawie Wydz. V Lustracyjny, 16 maja 2003 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie, orzekając w postępowaniu odwoławczym, utrzymał w mocy orzeczenie i 20 października 2003 roku Sąd Najwyższy oddalił kasację wniesioną przez adwokata jako oczywiście bezzasadną.
MIECZYSŁAW KOZIERADZKI, syn Franciszka, urodzony 27 czerwca 1921 r. w Kobylanach Kozach, zam. we Wrocławiu, uznany 27 sierpnia 2003 roku za kłamcę lustracyjnego przez Sąd Apelacyjny w Warszawie, 2 września 2004 roku Sąd Najwyższy uznał kasację Kozieradzkiego za oczywiście bezzasadną. W latach 1944 – 1945 Kozieracki pełnił służbę w organach MO.
ZBIGNIEW KRAJEWSKI, s. Zdzisława, urodzony 27 marca 1955 r. w Biedrzykowicach, zamieszkały w Olkuszu, mgr prawa, radca prawny specjalność: prawo handlowe, spółdzielcze, członek Rady Społecznej Samodzielnego Wojewódzkiego Centrum Stomatologii w Toruniu, oświadczył, że był tajnym i świadomym współpracownikiem organów bezpieczeństwa państwa.
TEODOR KRAWCZYK, syn Jana, urodzony 14 lutego 1941 r. w Racławicach, zam. w Świeciu, województwo kujawsko-pomorskie, członek Okręgowej Rady Adwokackiej, uznany 25 września 2002 roku za kłamcę lustracyjnego przez Sąd Apelacyjny w Warszawie, 3 lipca 2003 roku Sąd Apelacyjny w Warszawie, orzekając w postępowaniu odwoławczym, utrzymał w mocy orzeczenie i 2 września 2004 roku Sąd Najwyższy uznał kasację Kozieradzkiego za oczywiście bezzasadną.
HENRYK KRÓLIKOWSKI, 15 czerwca 2003 roku uznany za kłamcę lustracyjnego przez Sąd Apelacyjny w Warszawie V Wydział Lustracyjny, 21 września 2004 roku Sąd Apelacyjny Wydział V Lustracyjny w Warszawie orzekając jako sąd drugiej instancji utrzymał w mocy orzeczenie i wreszcie 15 lutego 2005 roku Sąd Najwyższy uznał wniosek Królikowskiego o kasację za całkowicie bezzasadny.
KRZYSZTOF KRÓLIKOWSKI, s. Tadeusza, urodzony 25 maja 1947 roku w Kielcach, zamieszkały w Kielcach, oświadczył, że był świadomym i tajnym współpracownikiem organów bezpieczeństwa państwa.
PIOTR KRÓL, uznany 8 października 2003 roku za kłamcę lustracyjnego przez Sąd Apelacyjny Wydział V Lustracyjny w Warszawie.
ANDRZEJ KRYGIER z Iławy województwo warmińsko-mazurskie, były prokurator w Nowym Mieście Lubawskim, uznany 25 kwietnia 2002 roku za kłamcę lustracyjnego przez Sąd Apelacyjny Wydział V Lustracyjny w Warszawie, 5 marca 2003 roku Sąd Apelacyjny w Warszawie jako odwoławczy utrzymał w mocy orzeczenie i 6 października 2003 roku Sąd Najwyższy uznał kasację wniesioną przez adwokata za oczywiście bezzasadną. Okręgowa Rada Adwokacka w Olsztynie zwlekała aż do 30 kwietnia 2005 roku z wykreśleniem Krygiera z listy adwokatów. Mimo, że jako kłamca lustracyjny utracił prawo wykonywania zawodu, nadal czynnie występował jako adwokat, w tym m.in. bez rezultatu bronił skazanego burmistrza Iławy Jarosława M. (SLD), który został uznany za winnego i skazano go na karę 10 miesięcy w zawieszeniu na 3 lata za poświadczenie nieprawdy w dokumentach (fałszerstwo) i przekroczenie uprawnień (nadużycie władzy). Prokuratura Rejonowa w Ostródzie odmówiła wszczęcia śledztwa w sprawie bezprawnego wykonywania zawodu przez Krygiera.
ZBIGNIEW KRZYCKI, uznany 28 sierpnia 2003 roku za kłamcę lustracyjnego przez Sąd Apelacyjny w Warszawie, 23 marca 2004 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie V Wydział Lustracyjny uchylił zaskarżone orzeczenie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania w innym składzie orzekającym i 3 września 2004 roku Sąd Apelacyjny w Warszawie jako sąd pierwszej instancji ponownie uznał Krzyskiego za kłamcę lustracyjnego.
STANISŁAW KUBIAK, uznany 5 marca 2004 roku za kłamcę lustracyjnego przez Sąd Apelacyjny w Warszawie, 16 czerwca 2004 roku Sąd Apelacyjny w Warszawie Wydział V Lustracyjny, orzekając w drugiej instancji, utrzymał w mocy orzeczenie, 7 kwietnia 2005 Sąd Najwyższy oddalił kasację Kubiaka jako oczywiście bezzasadną.
TOMASZ KWIATKOWSKI, uznany 27 czerwca 2002 roku za kłamcę lustracyjnego przez Sąd Apelacyjny Wydział V Lustracyjny w Warszawie, 16 maja 2003 roku Sąd Apelacyjny w Warszawie, orzekając w postępowaniu odwoławczym, utrzymał w mocy orzeczenie.
MARIA LANGE-DUDZIŃSKA, córka Jana, urodzona 9 kwietnia 1939 r. w Warszawie, uznana 6 grudnia 2002 roku za kłamcę lustracyjnego przez Sąd Apelacyjny w Warszawie.
ZBIGNIEW LEWECKI, s. Władysława, urodzony 22 października 1925 roku w Sosnowcu, zamieszkały w Poznaniu, oświadczył, że był świadomym i tajnym współpracownikiem organów bezpieczeństwa państwa.
JANUSZ LEWKOWICZ, s. Zygmunta, urodzony 30 października 1937 roku w Białymstoku, zamieszkały w Białymstoku, oświadczył, że był świadomym i tajnym współpracownikiem organów bezpieczeństwa państwa.
BOGDAN LISOWSKI, s. Andrzeja, urodzony 1 grudnia 1928 r. w Warszawie, zamieszkały w Łodzi, oświadczył, że był świadomym i tajnym współpracownikiem organów bezpieczeństwa państwa.
ZBIGNIEW LUBOCH, uznany 25 października 2001 roku za kłamcę lustracyjnego przez Sąd Apelacyjny w Warszawie, Sąd Apelacyjny w Warszawie utrzymał w mocy orzeczenie i 14 kwietnia 2005 roku Sąd Najwyższy odrzucił jako bezzasadną kasację wniesioną przez obrońcę adwokata.
ANDRZEJ MAJKOWSKI, s. Tadeusza, urodzony 8 września 1939 r. w Warszawie, zamieszkały w Konstancinie-Jeziornej, oświadczył, że był świadomym i tajnym współpracownikiem organów bezpieczeństwa państwa.
RYSZARD MARCINIAK, Warszawa, 7 listopada 2001 roku Sąd Apelacyjny ustalił, że Marciniak złożył zgodne z prawdą oświadczenie lustracyjne, na skutek odwołania Rzecznika Interesu Publicznego Sąd Apelacyjny w Warszawie jako odwoławczy uchylił 16 stycznia 2002 roku to orzeczenie i sprawę przekazał do ponownego rozpoznania w pierwszej instancji przez inny skład orzekający; 10 kwietnia 2002 roku Sąd Apelacyjny orzekł, że Marciniak złożył niezgodne z prawdą oświadczenie lustracyjne, działając w nieusprawiedliwionym błędzie, ponieważ nie zapoznał się z przepisami ustawy, 27 czerwca 2002 roku Sąd Apelacyjny w Warszawie jako sąd drugiej instancji utrzymał w mocy orzeczenie, iż Marciniak jest kłamcą lustracyjnym. 14 maja 2003 roku Sąd Najwyższy oddalił kasację obrońcy adwokata Ryszarda Marciniaka od orzeczenia Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 27 czerwca 2002 r., wydanego w postępowaniu odwoławczym, utrzymującego w mocy orzeczenie Sądu Apelacyjnego wydane w pierwszej instancji 10 kwietnia 2002 roku.
SŁAWOMIR MARZEC, s. Zdzisława, urodzony 27 sierpnia 1961 r. w Toruniu, zamieszkały w Toruniu, oświadczył, że był świadomym i tajnym współpracownikiem organów bezpieczeństwa państwa.
STANISŁAW MEDYCKI, s. Józefa, urodzony 13 listopada 1944 r. we Lwowie, zamieszkały w Bolesławcu, oświadczył, że był świadomym i tajnym współpracownikiem organów bezpieczeństwa państwa.
ANDRZEJ MIARA, s. Zdzisława, urodzony 9 września 1946 roku w Bobrownikach, zamieszkały w Bielsku-Białej, oświadczył, że był świadomym i tajnym współpracownikiem organów bezpieczeństwa państwa.
ANDRZEJ MIĄSIK, s. Marcina, ur. 12 listopada 1938 r. w Rzeszowie, uznany 6 kwietnia 2001 roku za kłamcę lustracyjnego przez Sąd Apelacyjny w Warszawie Sąd Apelacyjny w Warszawie, 18 lipca 2001 roku Sąd Apelacyjny w Warszawie jako odwoławczy utrzymał w mocy orzeczenie i 15 maja 2002 roku Sąd Najwyższy oddalił kasację wniesioną przez obrońcę b. adwokata uznając ją za oczywiście bezzasadną. Miąsik zam. w Stalowej Woli województwo podkarpackie, jest Przewodniczącym Prezydium Rady Programowej Podkarpackiego Stowarzyszenia Samorządów Terytorialnych ds. Szkoleń, Dyrektorem Wydziału Organizacyjno – Administracyjnego Miasta Rzeszowa, prezesem Przedsiębiorstwa Odzieżowego Conres, posiada Kancelarię Adwokacką Iwona & Andrzej Miąsik, 37-450 Stalowa Wola, ul. Rozwadowska 6, Tel: (015) 842-79-54.
KAZIMIERZ MICHALAK, s. Romualda, urodzony 10 lutego 1935 roku w Poznaniu, zamieszkały w Poznaniu, oświadczył, że był świadomym i tajnym współpracownikiem organów bezpieczeństwa państwa.
MARIAN MIREK, s. Bronisława, urodzony 11 lutego 1945 roku w Spytkowicach, zamieszkały w Nowym Targu, oświadczył, że był świadomym i tajnym współpracownikiem organów bezpieczeństwa państwa.
JAN MOSKWA, s. Jana, urodzony 21 stycznia 1938 r. w Brzeżanach, uznany 3 lipca 2000 roku za kłamcę lustracyjnego przez Sąd Apelacyjny w Warszawie V Wydział Lustracyjny, albowiem był świadomym i tajnym współpracownikiem organów bezpieczeństwa państwa.
WITOLD NACZAS, s. Zygmunta, urodzony 30 stycznia 1946 r. w Trzemesznie, zamieszkały we Włocławku, oświadczył, że był świadomym i tajnym współpracownikiem organów bezpieczeństwa państwa.
STANISŁAW OSTAFIL, s. Romana, urodzony 12 października 1936 r. w Jaśle, zamieszkały w Rzeszowie, oświadczył, że był świadomym i tajnym współpracownikiem organów bezpieczeństwa państwa.
ADAM OSTASZEWSKI-CIURA, s. Teodora, urodzony 1 lutego 1933 roku w Warszawie, zamieszkał w Warszawie, oświadczył, że był świadomym i tajnym współpracownikiem organów bezpieczeństwa państwa.
MARIAN PAULUS, s. Antoniego, urodzony 17 stycznia 1932 roku w Nowym Mieście Lubawskim, zamieszkały w Toruniu, pracuje w Toruniu, oświadczył, że był świadomym i tajnym współpracownikiem organów bezpieczeństwa państwa.
TOMASZ PAWYZA, s. Ziemowita, urodzony 9 sierpnia 1960 r. we Wrocławiu, zamieszkały w Jeleniej Górze, oświadczył, że był świadomym i tajnym współpracownikiem organów bezpieczeństwa państwa.
RYSZARD PODLIPNIAK, s. Franciszka, urodzony 2 stycznia 1930 r. w Radomiu, zamieszkały w Kielcach, oświadczył, że był świadomym i tajnym współpracownikiem organów bezpieczeństwa państwa.
IZABELA POLANOWSKA, urodzona 10 stycznia 1927 r. w Buszówce, uznana 9 października 2002 roku za kłamcę lustracyjnego przez Sąd Apelacyjny w Warszawie, 19 lutego 2003 roku Sąd Apelacyjny w Warszawie jako odwoławczy utrzymał w mocy orzeczenie i 6 października 2003 roku Sąd Najwyższy oddalił kasację Polanowskiej.
ANDRZEJ PURZYCKI, uznany 29 września 2004 roku za kłamcę lustracyjnego przez Sąd Apelacyjny w Warszawie.
JERZY STANISŁAW RELIGA, s. Józefa, ur. się w 23.05.1947 w Kozienicach, mieszka w Bełchatowie, oświadczył, że był świadomym i tajnym współpracownikiem organów bezpieczeństwa państwa.
ROMUALD RESZCZYŃSKI, s. Ludwika, urodzony 22 września 1936 roku w Katowicach, zamieszkały w Katowicach, członek Okręgowej Rady Adwokackiej, oświadczył, że był tajnym i świadomym współpracownikiem organów bezpieczeństwa państwa.
WIESŁAW ROGOWSKI, s. Antoniego, urodzony 22 stycznia 1938 roku w Jeziornie Oborskiej, zamieszkały w Cieszynie, praktykuje w Jastrzębiu Zdrój, członek Okręgowej Rady Adwokackiej, oświadczył, że był tajnym i świadomym współpracownikiem organów bezpieczeństwa państwa.
ZYGMUNT RUSIECKI, s. Franciszka, urodzony 26 grudnia 1911 r. w Warszawie, zamieszkały w Warszawie, oświadczył, że był świadomym i tajnym współpracownikiem organów bezpieczeństwa państwa.
WIESŁAW RYNKOWSKI, Wiesław Rynkowski s. Bogusława, urodzony 17 listopada 1949 r. w Ignacowie, zamieszkały w Woli Uhruskiej, oświadczył, że był świadomym i tajnym współpracownikiem organów bezpieczeństwa państwa.
JERZY SADZYŃSKI, uznany 7 października 2001 roku za kłamcę lustracyjnego przez Sąd Apelacyjny Wydział V Lustracyjny w Warszawie.
FRANCISZEK SKIBA, uznany 5 maja 2004 za kłamcę lustracyjnego przez Sąd Apelacyjny w Warszawie i 11 lutego 2005 roku przez Sąd Apelacyjny w Warszawie V Wydział Lustracyjny.
JERZY SKŁADOWSKI, uznany 4 listopada 2004 roku za kłamcę lustracyjnego w pierwszej instancji przez Sąd Apelacyjny w Warszawie.
JACEK SKOWRONEK, s. Rudolfa, urodzony 16 sierpnia 1958 roku w Katowicach, zamieszkały w Katowicach, oświadczył, że był świadomym i tajnym współpracownikiem organów bezpieczeństwa państwa.
ZBIGNIEW SKÓRCZYŃSKI, s. Zygmunta, urodzony 16 czerwca 1958 roku w Warszawie, zamieszkały w Warszawie, oświadczył, że był świadomym i tajnym współpracownikiem organów bezpieczeństwa państwa.
ROMAN SMYCZ, uznany 10 grudnia 2002 roku za kłamcę lustracyjnego przez Sąd Apelacyjny Wydział V Lustracyjny w Warszawie. Było to trzecie orzeczenie w tej sprawie. Pierwsze orzeczenie wydane 25 października 2001 r., stwierdzające zgodność z prawdą oświadczenia lustracyjnego, zostało uchylone 15 maja 2002 roku w postępowaniu odwoławczym, przy czym sprawę przekazano do ponownego rozpoznania. 14 stycznia 2004 roku Sąd Apelacyjny V Wydział Lustracyjny w Warszawie orzekając w postępowaniu odwoławczym utrzymał w mocy orzeczenie wydane ponownie w pierwszej instancji stwierdzające, że adwokat Roman Smycz złożył zgodne z prawdą oświadczenie lustracyjne. Orzeczenie Sądu Apelacyjnego jest prawomocne.
MARIUSZ STAWIARCZYK, s. Stanisława, urodzony 26 sierpnia 1959 r. w Łodzi, zamieszkały w Warszawie, oświadczył, że był świadomym i tajnym współpracownikiem organów bezpieczeństwa państwa.
EDWARD SZUBA, s. Wincentego, urodzony 18 października 1923 r. w Izdebkach, zamieszkały w Warszawie, oświadczył, że był tajnym i świadomym współpracownikiem organów bezpieczeństwa państwa.
ZBIGNIEW SZYMCZAK, s. Leona, urodzony 21 marca 1935 r. w Katowicach, zamieszkały w Katowicach, oświadczył, że był tajnym i świadomym współpracownikiem organów bezpieczeństwa państwa.
JANUSZ ŚLEDZIŃSKI, syn Władysława, urodzony 23 września 1922 r. w Warszawie, uznany za kłamcę lustracyjnego przez Sąd Apelacyjny Wydział V Lustracyjny w Warszawie, 22 października 2003 roku Sąd Apelacyjny w Warszawie, orzekając w postępowaniu odwoławczym, utrzymał w mocy orzeczenie i 23 września 2004 roku Sąd Najwyższy oddalił jako bezzasadną kasację obrońcy lustrowanego.
RYSZARD ŚWIĄTKOWSKI, uznany 25 listopada 1999 roku przez Sąd Apelacyjny w Warszawie V Wydział Lustracyjny za kłamcę lustracyjnego, albowiem był zarówno pracownikiem, jak i świadomym i tajnym współpracownikiem organów bezpieczeństwa państwa.
KRZYSZTOF ŚWIERCZEWSKI, syn Lecha, urodzony 3 grudnia 1953 r. w Krakowie, zam. w Rzeszowie, uznany 26 listopada 2002 roku za kłamcę lustracyjnego przez Sąd Apelacyjny w Warszawie Wydz. V Lustracyjny, 3 kwietnia 2003 roku Sąd Apelacyjny w Warszawie, orzekając w postępowaniu odwoławczym, utrzymał w mocy orzeczenie i 7 kwietnia 2004 roku Sąd Najwyższy oddalił kasację wniesioną przez adwokata jako oczywiście bezzasadną.
TADEUSZ ŚWIERKOCKI, uznany 21 kwietnia 2004 roku za kłamcę lustracyjnego przez Sąd Apelacyjny w Warszawie V Wydział Lustracyjny, 7 września 2004 roku Sąd Apelacyjny w Warszawie jako sąd odwoławczy utrzymał w mocy orzeczenie i 15 lutego 2005 roku Sąd Najwyższy uznał wniosek o kasację za całkowicie bezzasadny.
STANISŁAW URBANIAK, uznany 18 stycznia 2002 roku za kłamcę lustracyjnego przez Sąd Apelacyjny w Warszawie Wydz. V Lustracyjny, 24 września 2002 roku Sąd Apelacyjny w Warszawie, orzekając w postępowaniu odwoławczym, utrzymał w mocy orzeczenie.
MARCELI WAJSBARD, syn Jakuba, urodzony 16 czerwca 1919 r. w Dąbrowie Tarnowskiej, prowadzi kancelarię adwokacką (adres: 33-100 Dąbrowa Tarnowska ul. Grunwaldzka 1, tel.: (014) 642-27-73), uznany 18 września 2003 roku za kłamcę lustracyjnego przez Sąd Apelacyjny w Warszawie, 14 stycznia 2004 roku Sąd Apelacyjny V Wydział Lustracyjny w Warszawie orzekając w postępowaniu odwoławczym utrzymał w mocy orzeczenie i 4 października 2004 roku Sąd Najwyższy oddalił jako oczywiście bezzasadną kasację wniesioną przez obrońców Wajsbarda; orzeczenia Sądu Najwyższego nie podlegają zaskarżeniu.
GRAŻYNA WISŁOCKA-AUGUSTYN, c. Władysława, ur. 23 czerwca 1952 r. we Wrocławiu, członkostwo: radca prawny, członek Okręgowej Izby Radców Prawnych w Kozienicach województwo mazowieckie, uznana 17 stycznia 2001 roku przez Sąd Apelacyjny w Warszawie V Wydział Lustracyjny prawomocnym orzeczeniem za kłamcę lustracyjnego, albowiem była świadomym i tajnym współpracownikiem organów bezpieczeństwa państwa.
FRANCISZEK WIŚNIEWSKI, urodzony 4 lutego 1949 roku. w Łazarze, Rzeszów, uznany 22 maja 2001 roku za kłamcę lustracyjnego przez Sąd Apelacyjny w Warszawie, 5 października 2001 roku Sąd Apelacyjny w Warszawie jako odwoławczy utrzymał w mocy orzeczenie.
JÓZEF WITKOŚ, uznany 26 lutego 2002 roku za kłamcę lustracyjnego przez Sąd Apelacyjny w Warszawie Sąd Apelacyjny w Warszawie, 7 sierpnia 2002 roku Sąd Apelacyjny w Warszawie jako odwoławczy utrzymał w mocy orzeczenie.
STANISŁAW WYLEŻYŃSKI, uznany 21 listopada 2001 roku za kłamcę lustracyjnego przez Sąd Apelacyjny w Warszawie Sąd Apelacyjny w Warszawie.
LESZEK WYSZKOWSKI, syn Stanisława, urodzony 17 grudnia 1941 r. w Śmiecinie, uznany 23 października 2001 roku za kłamcę lustracyjnego przez Sąd Apelacyjny w Warszawie Wydz. V Lustracyjny, 6 października 2003 roku Sąd Apelacyjny w Warszawie, orzekając w postępowaniu odwoławczym, utrzymał w mocy orzeczenie i 15 kwietnia 2004 roku Sąd Najwyższy oddalił kasację wniesioną przez adwokata.
BRONISŁAW ZABŁOCKI, s. Wawrzyńca, ur. 24 listopada 1924 r. w Nowym Polu, uznany za kłamcę lustracyjnego w pierwszej instancji przez Sąd Apelacyjny w Warszawie, 20 marca 2001 roku Sąd Apelacyjny utrzymał w mocy orzeczenie. Wyrok jest prawomocny. Zabłocki posiada kancelarię adwokacką w Białymstoku (adres: 15-224 Białystok, ul..Parkowa 6 A m 24, Tel: (085) 741-50-71).
EUGENIUSZ ZASADZIEŃ, s. Stanisława, urodzony 26 maja 1924 r. w Ząbkowicach, uznany 28 listopada 2000 roku przez Sąd Apelacyjny w Warszawie V Wydział Lustracyjny prawomocnym orzeczeniem za kłamcę lustracyjnego, albowiem pełnił służbę w organach bezpieczeństwa państwa.
JERZY ZIĘBA, s. Władysława, urodzony 27 marca 1951 roku w Cieszynie, zamieszkały w Cieszynie oświadczył, że był świadomym i tajnym współpracownikiem organów bezpieczeństwa państwa.
JAN ŹRÓDLEWSKI, syn Jana, urodzony 20 kwietnia 1933 r. w Duisburgu, zam. w Szczecinie, uznany 13 lutego 2001 roku za kłamcę lustracyjnego przez Sąd Apelacyjny Wydział V Lustracyjny w Warszawie, jednak 31 maja 2001 roku Sąd ten ze względów proceduralnych uchylił orzeczenie i przekazał sprawę sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania, 17 stycznia 2002 roku Sąd Apelacyjny w po raz drugi w pierwszej instancji utrzymał orzeczenie, 20 grudnia 2002 roku Sąd Apelacyjny w Warszawie utrzymał w mocy orzeczenie sądu pierwszej instancji uznające adwokata za kłamcę lustracyjnego. I wreszcie 1 października 2003 roku Sąd Najwyższy oddalił kasację adwokata jako oczywiście bezzasadną.
 
 

Wykaz 1706 osób wykonujących obecnie funkcje publiczne, które przyznały się do współpracy z SB i złożyły w IPN „pozytywne” oświadczenia lustracyjne Raportnowaka.pl pzekazał w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej wykaz 1706 osób wykonujących obecnie funkcje publiczne, które zgodnie z ustawą z dnia 18 października 2006 roku, o ujawnianiu informacji o dokumentach organów bezpieczenstwa państwa z lat 1944 – 1990, złożyły za pośrednictwem różnych organów do Biura Lustracyjnego IPN „pozytywne” oświadczenia lustracyjne. Kolejno: Nazwisko, imię, rok urodzenia, imię ojca, punkt art. 4 ww ustawy, nazwa organu, który nadesłał oświadczenie lustracyjne, funkcja z tytułu której albo ubiegania się o którą zostało złożone oświadczenie lustracyjne …

1201. PRZYBYLSKA-CHRIF, KINGA, Zygfryd, 1951, 47, OIRP Szczecin, radca prawny
1202. PRZYBYŁA, ROBERT, Zbigniew, 1964, 24 B, Podkarpacki Urząd Wojewódzki, komendant
1203. PRZYBYSZ, MAREK, Tadeusz, 1951, 47, OIRP Warszawa, radca prawny
1204. PRZYBYSZ, KRZYSZTOF, Jerzy, 1957, 45, Kuratorium Oświaty Olsztyn, dyrektor szkoły
1205. PRZYBYSZEWSKI, WŁODZIMIERZ, Czesław, 1933, 47, OIRP Opole, radca prawny
1206. PRZYGODA, ELŻBIETA, Kazimierz, 1955, 11, Ministerstwo Spraw Zagranicznych, członek służby zagranicznej
1207. PRZYGODA, TOMASZ, Tomasz, 1950, 11, Ministerstwo Spraw Zagranicznych, członek służby zagranicznej
1208. PSKIET, ANDRZEJ, Tadeusz, 1957, 17, Pomorski Urząd Wojewódzki, radny
1209. PTAK, EDWARD, Stefan, 1947, 47, OIRP Katowice, radca prawny
1210. PUROWSKI, MAREK, Henryk, 1958, 11, Ministerstwo Spraw Zagranicznych, członek służby zagranicznej
1211. PURZYCKI, ANDRZEJ, Aleksander, 1929, 47, OIRP Łódź, radca prawny
1212. PYŁKA, ANNA, Zdzisław, 1957, 11, Ministerstwo Spraw Zagranicznych, członek służby zagranicznej
1213. PYZIK, JAJ, Eugeniusz, 1948, 14 B, Przemysłowy Instytut Telekomunikacyjny S. A. kierowniki
1214. RABA, JAN, Jakub, 1944, 17, Podkarpacki Urząd Wojewódzki, radny
1215. RACKI, GRZEGORZ, Stanisław, 1952, 44 c, Polska Akademia Nauk, dyrektor instytutu
1216. RACŁAW, RYSZARD, Eugeniusz, 1963, 2, Państwowa Komisja Wyborcza, kandydat na posła
1217. TRADEK, TADEUSZ, Jędrzej, 1950, 47, OIRP Katowice, radca prawny
1218. RADOCHOŃSKI, MIECZYSŁAW, Edward, 1945, 44 b, Uniwersytet Rzeszowski, dziekan
1219. RADOMSKA, IWONA, Jan, 1972, 45, Kuratorium Oświaty Gdańsk, dyrektor szkoły
1220. RAJ, STANISŁAW, Jan, 1933, 17, Wielkopolski Urząd Wojewódzki, radny
1221. RAJZEL, DARIUSZ, Ludwik, 1963, 54, Ministerstwo Obrony Narodowej, żołnierz zawodowy
1222. RAMONOWSKI, JERZY, Edward, 1955, 54, Ministerstwo Obrony Narodowej, żołnierz zawodowy
1223. RASAWA, MARIA, Jan, 1951, 24 a, Ministerstwo Gospodarki, dyrektor
1224. RASZKA, WŁADYSŁAW, Andrzej, 1944, 47, OIRP Opole, radca prawny
1225. RATAJCZYK, LESZEK IRENEUSZ, Henryk, 1951, 47, OIRP Warszawa, radca prawny
1226. RATAJCZYK, JOANNA, Zbigniew, 1968, 11, Ministerstwo Spraw Zagranicznych, członek służby zagranicznej
1227. RAWSKI, TADEUSZ, Wincenty, 1924, 12, Prezes Rady Ministrów, członek Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa
1228. REGINIEWICZ, WALDEMAR, Stanisław, 1943, 17, Zachodniopomorski Urząd Wojewódzki, radny
1229. REGULSKI, ZBIGNIEW, Jan , 1951, 14, Krajowa Rada Sądownictwa, sędzia
1230. REICHER, PAWEŁ, Andrzej, 1963, 24 a, Komenda Główna Policji, naczelnik
1231. REJMANIAK-BEJMA, JANINA, Feliks , 1947, 47, OIRP Poznań, radca prawny
1232. REMBALSKI, WIESŁAW, Kazimierz, 1948, 11, Ministerstwo Spraw Zagranicznych, członek służby zagranicznej
1233. REMIN, ANDRZEJ, Stanisław, 1954, 47, ORA Kraków, adwokat
1234. RESZCZYŃSKI, IRENEUSZ, Konstanty, 1959, 41, Ministerstwo Skarbu Państwa, członek zarządu
1235. RODZIM, RENATA, Zbigniew, 1956, 11, Ministerstwo Spraw Zagranicznych, członek służby zagranicznej
1236. ROGOWSKI, WIESŁAW, Antoni, 1938, 47, ORA Bielsko-Biała, adwokat
1237. ROJEWSKI, KAZIMIERZ, Franciszek, 1933, 47, OIRP Kielce, radca prawny
1238. ROKICKI, BOGDAN, Wojciech, 1948, 47, OIRP Warszawa, radca prawny
1239. ROLA, KRZYSZTOF, Bronisław, 1958, 54, Ministerstwo Obrony Narodowej, żołnierz zawodowy
1240. ROMANOWICZ, EUGENIUSZ, Józef, 1951, 17, Podlaski Urząd Wojewódzki, radny
1241. ROMANOWSKA, EWA, Czesław, 1957, 47, OIRP Warszawa, radca prawny
1242. ROMANOWSKI, ZBIGNIEW, Edmund, 1955, 54, Ministerstwo Obrony Narodowej, żołnierz zawodowy
1243. ROMAŃSKI, TADEUSZ, Stanisław, 1963, 17, Kujawsko-Pomorski Urząd Wojewódzki, radny
1244. ROMAŃSKI, KAZIMIERZ, Władysław, 1957, 11, Ministerstwo Spraw Zagranicznych, członek służby zagranicznej
1245. ROSTAFIŃSKI, JAN, Jerzy, 1948, 47, OIRP Warszawa, radca prawny
1246. ROSZCZYNA, MICHAŁ, Mikołaj, 1958, 54, Ministerstwo Obrony Narodowej, żołnierz zawodowy
1247. ROŚ, WOJCIECH , Stefan, 1942, 47, OIRP Poznań, radca prawny
1248. ROZMUS, DANUTA, Henryk, 1954, 45, Mazowiecki Kurator Oświaty, dyrektor szkoły
1249. ROZWADOWSKA, ANNA, Janusz, 1932, 47, OIRP Warszawa, radca prawny
1250. ROZWAŁKA, JANUSZ, Jan, 1953, 54, Ministerstwo Obrony Narodowej, żołnierz zawodowy
1251. ROZWORA, IRENA, Stanisław, 1964, 17, Wielkopolski Urząd Wojewódzki, radna
1252. RÓŻAŃSKA, MARIA, Jan, 1953, 17, Podkarpacki Urząd Wojewódzki, radna
1253. RUBAJ, JAROSŁAW, Stanisław, 1957, 54, Ministerstwo Obrony Narodowej, żołnierz zawodowy
1254. RUBASZEWSKI, MARIUSZ, Stanisław, 1964, 47, OIRP Gdańsk, radca prawny
1255. RUCIŃSKI, ZBIGNIEW, Tadeusz, 1955, 11, Ministerstwo Spraw Zagranicznych, członek służby zagranicznej
1256. RUMANEK, ADAM, Mieczysław, 1961, 17, Podkarpacki Urząd Wojewódzki, radny
1257. RUMSZEK, HENRYK, Antoni, 1940, 47, ORA Gdańsk, adwokat
1258. RUPEK, KAROL, Stefan, 1937, 47, OIRP Koszalin, radca prawny
1259. RUREK, STANISŁAW, Florian, 1960, 47, ORA Poznań, adwokat
1260. RUSECKI, PIOTR MARIAN, Jerzy, 1947, 24 B, Opolski Urząd Wojewódzki, państwowy powiatowy inspektor sanitarny
1261. RUSINIAK, ELŻBIETA, Władysław, 1955, 24 a, Ministerstwo Spraw Zagranicznych i Administracji, naczelnik
1262. RUSIŃSKI, MICHAŁ, Władysław, 1948, 11, Ministerstwo Spraw Zagranicznych, członek służby zagranicznej
1263. RUSZKIEWICZ, WŁODZIMIERZ, Florian, 1951, 11, Ministerstwo Spraw Zagranicznych, członek służby zagranicznej
1264. RUTKOWSKA, JOLANTA, Czesław, 1958, 11, Ministerstwo Spraw Zagranicznych, członek służby zagranicznej
1265. RUTKOWSKI, JERZY OLGIERD, Bolesław, 1946, 44 b, Politechnika Śląska, dziekan
1266. RUTZ von GERVEN, EWA, Stanisław, 1954, 47, OIRP Katowice, radca prawny
1267. RYBACKI, ERIUSZ, Mieczysław, 1958, 11, Ministerstwo Spraw Zagranicznych, członek służby zagranicznej
1268. RYBAK, WALDEMAR, Konstanty, 1944, 24 a, Rzecznik Praw Obywatelskich, p. o. dyrektora
1269. RYBCZYŃSKI, JAN, Jan , 1951, 47, OIRP Warszawa, radca prawny
1270. RYBIŃSKA, JADWIGA, Józef, 1966, 45, Mazowiecki Kurator Oświaty, dyrektor szkoły
1271. RYCHLIK, LUDWIKA, Piotr, 1956, 47, ORA Białystok, adwokat
1272. RYDZ, JANUSZ, Edmund, 1946, 11, Ministerstwo Spraw Zagranicznych, członek służby zagranicznej
1273. RYDZKOWSKI, JANUSZ, Mieczysław, 1949, 11, Ministerstwo Spraw Zagranicznych, członek służby zagranicznej
1274. RYMER, STEFAN, Franciszek, 1946, 17, Wielkopolski Urząd Wojewódzki, radny
1275. RYNKIEWICZ, MAREK, Zygmunt, 1959, 14, Ministerstwo Sprawiedliwości, prokurator
1276. RYNKOWSKI, BOGUMIŁ, Tadeusz, 1953, 11, Ministerstwo Spraw Zagranicznych, członek służby zagranicznej
1277. RYPIA, JERZY, Stanisław, 1948, 14, Krajowa Rada Sądownictwa, sędzia
1278. RYZNER, ADOLF, Kazimierz, 1956, 47, OIRP Rzeszów, radca prawny
1279. RZADKOWSKA, MARIA, Bazyli, 1944, 17, Zachodniopomorski Urząd Wojewódzki, radny
1280. RZECZKOWSKA-KOWALCZYK, HANNA, Marian, 1927, 47, ORA Warszawa, adwokat
1281. RZEPKA, MAŁGORZATA, Stanisław, 1958, 11, Ministerstwo Spraw Zagranicznych, członek służby zagranicznej
1282. RZESZUCIŃSKI, STANISŁAW, Jan, 1965, 32, Rada Gminy Branice, skarbnik
1283. RZESZUTO, JACEK, Zygmunt, 1958, 47, OIRP Poznań, radca prawny
1284. RZEŹNIEWSKI, IRENEUSZ JERZY, Łucjan, 1962, 17, Zachodniopomorski Urząd Wojewódzki, burmistrz
1285. SADOWSKI, MICHAŁ, Bolesław, 1950, 11, Ministerstwo Spraw Zagranicznych, członek służby zagranicznej
1286. SADZIK, WŁODZIMIERZ, Michał, 1955, 11, Ministerstwo Spraw Zagranicznych, członek służby zagranicznej
1287. SAGAN, STANISŁAW, Jan, 1951, 18, Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego, prorektor
1288. SAJKIEWICZ, ANDRZEJ, Jan , 1949, 39, Ministerstwo Skarbu Państwa, członek zarządu
1289. SAŁATA, ZDZISŁAW, Mieczysław, 1949, 47, OIRP Kielce, radca prawny
1290. SAŁYGA, ZBIGNIEW, Tadeusz, 1952, 11, Ministerstwo Spraw Zagranicznych, członek służby zagranicznej
1291. SANOCKI, ZBIGNIEW, Edward, 1964, 17, Podkarpacki Urząd Wojewódzki, burmistrz
1292. SANTOREK, SŁAWOMIR, Edward, 1959, 14, Ministerstwo Sprawiedliwości, prokurator
1293. SAWCZUK, AGATA, Józef, 1945, 47, OIRP Lublin, radca prawny
1294. SAWICKI, STEFAN, Zygmunt, 1937, 44 c, Uniwersytet Warszawski, dyrektor instytutu
1295. SAWICKI, ADAM, Gerard, 1965, 17, Pomorski Urząd Wojewódzki, radny
1296. SCHEFFLER, JANUSZ, Antoni, 1931, 47, ORA Poznań, adwokat
1297. SCHNEIDER, MACIEJ, Jan , 1964, 17, Wielkopolski Urząd Wojewódzki, radny
1298. SCHWOCHERT, DOROTA, Tadeusz, 1964, 32, Urząd Gminy w Ujściu, skarbnik
1299. SEJ, JERZY, Ignacy, 1941, 47, OIRP Warszawa, radca prawny
1300. SELERSKI, ZBIGNIEW, Stanisław, 1959, 54, Ministerstwo Obrony Narodowej, żołnierz zawodowy
1301. SEMENIUK, HENRYK, Franciszek, 1963, 17, Lubelski Urząd Wojewódzki, radny
1302. SERAFIN, JERZY, Bronisław, 1953, 17, Lubelski Urząd Wojewódzki, radny
1303. SERAFIN, JULIAN, Franciszek, 1943, 17, Opolski Urząd Wojewódzki, radny
1304. SERWA, ANDRZEJ, Władysław, 1950, 47, OIRP Łódź, radca prawny
1305. SETLA, ZDZISŁAW, Edward, 1956, 17, Śląski Urząd Wojewódzki, radny
1306. SĘDZIWY, STANISŁAW, Longin, 1947, 24 a, Ministerstwo Sprawiedliwości, naczelnik
1307. SIDOR, MAREK FELIKS, Feliks, 1951, 39, Ministerstwo Skarbu Państwa, członek zarządu
1308. SIDOR, MAREK, Henryk, 1960, 17, Pomorski Urząd Wojewódzki, radny
1309. SIDORKIEWICZ, KRZYSZTOF, Emanuel, 1952, 47, OIRP Bydgoszcz, radca prawny
1310. SIEKIELEWSKI, MACIEJ, Sabin, 1923, 47, OIRP Lublin, radca prawny
1311. SIEMIENIUK, ALEKSANDER, Aleksander, 1948, 17, Podlaski Urząd Wojewódzki, radny
1312. SIERADZKA, ELŻBIETA, Feliks , 1954, 14, Krajowa Rada Sądownictwa, sędzia
1313. SIKORA, ZBIGNIEW, Alfred, 1955, 17, Podkarpacki Urząd Wojewódzki, radny
1314. SIKORA, WOJCIECH, Stanisław, 1952, 24 B, Dolnośląski Urząd Wojewódzki, zastępca powiatowego lekarza weterynarii
1315. SIKORSKI, ZBIGNIEW, Jan, 1948, 2, Państwowa Komisja Wyborcza, kandydat na posła
1316. SITEWSKI, JAN, Jan, 1960, 17, Warmińsko-Mazurski Urząd Wojewódzki, radny
1317. SIWICKI, RYSZARD, Władysław, 1944, 24 b, Wielkopolski Urząd Wojewódzki, dyrektor państwowej stacji sanitarno-epidemiologicznej
1318. SIWICKI, PIOTR, Olgierd, 1953, 11, Ministerstwo Spraw Zagranicznych, członek służby zagranicznej
1319. SIWIŃSKI, PAWEŁ, Kazimierz, 1949, 47, ORA Łódź, adwokat
1320. SKALNIAK, LESŁAW, Henryk , 1965, 24 b, Małopolski Urząd Wojewódzki, komendant placówki straży granicznej
1321. SKAŁECKI, ADAM, Jan, 1946, 11, Ministerstwo Spraw Zagranicznych, członek służby zagranicznej
1322. SKAWINA, STEFAN, Antoni, 1947, 11, Ministerstwo Spraw Zagranicznych, członek służby zagranicznej
1323. SKOCZYŃSKI, LESŁAW MARIUSZ, Stanisław, 1960, 24 a, Komenda Główna Policji, naczelnik
1324. SKOLIMOWSKI, JANUSZ, Franciszek, 1947, 11, Ministerstwo Spraw Zagranicznych, członek służby zagranicznej
1325. SKORUPA, STANISŁAW, Andrzej, 1948, 17, Łódzki Urząd Wojewódzki, radny
1326. SKORŻA, ZDZISŁAW, Tadeusz, 1958, 3, Prezes Rady Ministrów, z-ca szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego
1327. SKOWROŃSKI, ANDRZEJ , Kazimierz, 19498, 11, Ministerstwo Spraw Zagranicznych, członek służby zagranicznej
1328. SKRYBANT, ADAM, Antoni, 1947, 11, Ministerstwo Spraw Zagranicznych, członek służby zagranicznej
1329. SKRZYDLEWSKI, WITOLD, Henryk, 1953, 47, OIRP Warszawa, radca prawny
1330. SKRZYPCZAK, LESZEK, Błażej, 1956, 24 b, Wielkopolski Urząd Wojewódzki, zastępca naczelnika urzędu skarbowego
1331. SKRZYPCZYK, WOJCIECH, Hipolit, 1955, 17, Zachodniopomorski Urząd Wojewódzki, radny
1332. SKRZYPEK, GRZEGORZ, Michał, 1964, 24 b, Małopolski Urząd Wojewódzki, z-ca komendanta placówki granicznej
1333. SŁAWIK, KAROL, Ferdynand, 1937, 47, OIRP Warszawa, radca prawny
1334. SŁOMIANY, JAN, Feliks, 1952, 22, NIK, pracownik NIK
1335. SŁONINA, RYSZARD ZBIGNIEW, Zygfryd, 1955, 47, OIRP Rzeszów, radca prawny
1336. SŁOWIK, JAN, Władysław, 1963, 24 b, Wojewoda Śląski, komendant placówki straży granicznej
1337. SŁOWIŃSKA, TERESA, Stanisław, 1949, 17, Wojewoda Dolnośląski, radna
1338. SŁOWIŃSKI, JERZY, Jan, 1946, 17, Łódzki Urząd Wojewódzki, radny
1339. SMALCERZ, CZESŁAW, Władysław, 1951, 11, Ministerstwo Spraw Zagranicznych, członek służby zagranicznej
1340. SMOLEŃ, STANISŁAW, Jakub, 1952, 11, Ministerstwo Spraw Zagranicznych, członek służby zagranicznej
1341. SMOLNIK, ANICETA, Wojciech, 1932, 47, OIRP Warszawa, radca prawny
1342. SMRECZYŃSKI, JAN, Józef, 1946, 32, Rada Powiatu Lubań, sekretarz
1343. SMUGA, ZBIGNIEW, Czesław, 1957, 11, Ministerstwo Spraw Zagranicznych, członek służby zagranicznej
1344. SMUGOWSKI, GRZEGORZ, Marian, 1961, 17, Łódzki Urząd Wojewódzki, wójt
1345. SOBCZAK, ARKADIUSZ, Stanisław, 1955, 47, OIRP Wrocław, radca prawny
1346. SOBCZAK, IRENEUSZ, Kazimierz, 1955, 17, Łódzki Urząd Wojewódzki, radny
1347. SOBCZAK, BOGDAN, Mieczysław, 1961, 24 b, Wielkopolski Urząd Wojewódzki, komendant placówki straży granicznej
1348. SOBCZAK, ANDRZEJ, Bogusław, 1950, 11, Ministerstwo Spraw Zagranicznych, członek służby zagranicznej
1349. SOBECKA, BARBARA, Stefan, 1949, 32, Rada Gminy w Dąbrowie Tarnowskiej, sekretarz
1350. SOBOL, JAN, Janusz, 1951, 47, OIRP Warszawa, radca prawny
1351. SOBOLEWSKI, MIROSŁAW ANTONI, Antoni, 1959, 24 a, Komenda Główna Policji, naczelnik
1352. SOBOLEWSKI, STANISŁAW, Aleksander, 1953, 17, Podlaski Urząd Wojewódzki, radny
1353. SOCHACKI, KRZYSZTOF, Zygmunt, 1961, 24 a, Komenda Główna Straży Granicznej, naczelnik
1354. SOCHACKI, WOJCIECH, Józef, 1962, 54, Ministerstwo Obrony Narodowej, żołnierz zawodowy
1355. SOĆKO, DANUTA, Franciszek, 1965, 47, OIRP Warszawa, radca prawny
1356. SOKALSKI, JAN, Władysław, 1948, 47, ORA Kraków, radca prawny
1357. SOKOŁOWSKI, WIESŁAW, Antoni, 1963, 54, Ministerstwo Obrony Narodowej, żołnierz zawodowy
1358. SOLAREWICZ, BOGUSŁAW ZBIGNIEW, Józef, 1955, 17, OIRP Wrocław, radca prawny
1359. SOROKA, ROMUALD, Adolf, 1947, 47, OIRP Łódź, radca prawny
1360. SOSIŃSKI, RYSZARD, Franciszek, 1946, 11, Ministerstwo Spraw Zagranicznych, członek służby zagranicznej
1361. SOSNOWSKI, RYSZARD, Tadeusz, 1949, 11, Ministerstwo Spraw Zagranicznych, członek służby zagranicznej
1362. SOŚNICKI, ZDZISŁAW, Jan, 1951, 11, Ministerstwo Spraw Zagranicznych, członek służby zagranicznej
1363. SOŚNICKI, MARIUSZ, Wacław, 1960, 54, Ministerstwo Obrony Narodowej, żołnierz zawodowy
1364. SOWA, JANUSZ, Władysław, 1966, 24 b, Małopolski Urząd Wojewódzki, z-ca komendanta placówki straży granicznej
1365. SPERBER, WALDEMAR, Zygmunt , 1959, 24 b, Zachodniopomorski Urząd Wojewódzki, z-ca komendanta placówki straży granicznej
1366. SPYCHAJ, ZBIGNIEW MAREK, Witold, 1962, 54, Ministerstwo Obrony Narodowej, żołnierz zawodowy
1367. SRACHELSKI, TADEUSZ, Jan, 1952, 11, Ministerstwo Spraw Zagranicznych, członek służby zagranicznej
1368. STACHOŃ, STANISŁAW, Kazimierz, 1941, 17, Śląski Urząd Wojewódzki, radny
1369. STACHURA, ELŻBIETA, Mieczysław, 1964, 11, Ministerstwo Spraw Zagranicznych, członek służby zagranicznej
1370. STANASZEK, MARIUSZ, Jerzy, 1961, 47, ORA Kraków, radca prawny
1371. STANIAK, BOGDAN, Józef, 1953, 17, Zachodniopomorski Urząd Wojewódzki, radny
1372. STANISŁAWSKI, ROBERT, Bogusław, 1960, 54, Ministerstwo Obrony Narodowej, żołnierz zawodowy
1373. STANKIEWICZ, ZBIGNIEW, Jan, 1956, 45, Kuratorium Oświaty Szczecin, dyrektor szkoły
1374. STANKIEWICZ, WOJCIECH, Romuald, 1958, 54, Ministerstwo Obrony Narodowej, żołnierz zawodowy
1375. STANKOWSKI, WŁODZIMIERZ, Włodzimierz, 1958, 54, Ministerstwo Obrony Narodowej, żołnierz zawodowy
1376. STAROSTA, TADEUSZ, Tadeusz, 1929, 47, OIRP Opole, radca prawny
1377. STARUCH, BOGUSŁAW, Mikołaj, 1952, 17, Warmińsko-Mazurski Urząd Wojewódzki, radny
1378. STARZ, ROMAN, Jan, 1957, 44 c, Uniwersytet Humanistyczno-Przyrodniczy Kielce, zastępca dyrektora instytutu
1379. STARZAK, EDWARD, Michał, 1930, 17, Mazowiecki Urząd Wojewódzki, radny
1380. STARZYŃSKI, PIOTR, Józef, 1955, 11, Ministerstwo Spraw Zagranicznych, członek służby zagranicznej
1381. STASZCZYK, JERZY, Antoni, 1945, 29, Ministerstwo Zdrowia, zastępca dyrektora
1382. STASZEWSKI, MARIAN, Józef, 1945, 11, Ministerstwo Spraw Zagranicznych, członek służby zagranicznej
1383. STAWCZYK, ADAM, Jan, 1947, 17, Lubuski Urząd Wojewódzki, radny
1384. STAWIARCZYK, MARIUSZ, Stanisław, 1959, 47, OIRP Warszawa, radca prawny
1385. STEBELSKI, STANISŁAW, Antoni, 1950, 11, Ministerstwo Spraw Zagranicznych, członek służby zagranicznej
1386. STEC, JÓZEF, Franciszek, 1949, 39, Ministerstwo Skarbu Państwa, prezes zarządu spółki
1387. STELMASZCZYK, HENRYK, Władysław, 1929, 47, OIRP Olsztyn, radca prawny
1388. STEMPSKI, GRZEGORZ, Wojciech, 1958, 47, OIRP Gdańsk, radca prawny
1389. STĘPCZYŃSKA-GORTAT, ELŻBIETA, Zygfryd, 1956, 24 b, Łódzki Urząd Wojewódzki, zastępca dyrektora wydziału
1390. STADOLAK, KAZIMIERZ, Józef, 1955, 22, NIK, pracownik NIK
1391. STRAWA, KRZYSZTOF, Bronisław, 1961, 24 B, Podkarpacki Urząd Wojewódzki, zastępca powiatowego lekarza weterynarii
1392. STRAWA, KAZIMIERZ, Stanisław, 1954, 54, Ministerstwo Obrony Narodowej, żołnierz zawodowy
1393. STREJCZEK, JAROSŁAW, Janusz, 1959, 11, Ministerstwo Spraw Zagranicznych, członek służby zagranicznej
1394. STRONCZYŃSKI, KRZYSZTOF, Stanisław, 1945, 11, Ministerstwo Spraw Zagranicznych, członek służby zagranicznej
1395. STRYCZYŃSKI, MICHAŁ, Teodor, 1945, 47, OIRP Gdańsk, radca prawny
1396. STREZĘPKA, STANISŁAW, Stanisław, 1951, 17, Mazowiecki Urząd Wojewódzki, radny
1397. STUDZIŃSKI, EUGENIUSZ, Szymon, 1929, 47, ORA Kraków, adwokat
1398. STUPAK, BRONISŁAW, Józef, 1937, 47, OIRP Wrocław, radca prawny
1399. STYŚ, ELŻBIETA, Eugeniusz, 1958, 11, Ministerstwo Spraw Zagranicznych, członek służby zagranicznej
1400. SUCHOŁBIAK, LUCYNA, Władysław, 1959, 33, Prezes Rady Ministrów, członek Samorządowego Kolegium Odwoławczego
1401. SUDA, ANDRZEJ, Stefan, 1945, 11, Ministerstwo Spraw Zagranicznych, członek służby zagranicznej
1402. SUJAK, JACEK, Zygmunt, 1965, 24 a, Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji, naczelnik
1403. SULARZ, HENRYK, Bolesław, 1949, 17, Śląski Urząd Wojewódzki, radny
1404. SULOWSKI, STANISŁAW , Józef, 1952, 44 c, Uniwersytet Warszawski, dyrektor instytutu
1405. SULŻYCKI, JERZY, Jan, 1949, 24 b, Pomorski Urząd Wojewódzki, zastępca dyrektora
1406. SUŁKOWSKI, BOLESŁAW WOJCIECH, Maciej, 1927, 47, OIRP Kielce, radca prawny
1407. SUMERA, JACEK, Jan, 1959, 47, OIRP Katowice, radca prawny
1408. SUPEŁ, ANDRZEJ, Jan, 1954, 174, Łódzki Urząd Wojewódzki, radny
1409. SURAWSKI, TOMASZ, Zygmunt, 1943, 47, OIRP Warszawa, radca prawny
1410. SWATOŃ, JERZY, Józef, 1947, 40, Śląski Urząd Wojewódzki, członek rady nadzorczej
1411. SWOBODA, GRZEGORZ, Karol, 1954, 11, Ministerstwo Spraw Zagranicznych, członek służby zagranicznej
1412. SYLWESTER, JANUSZ, Jerzy, 1954, 24 b, Pomorski Urząd Wojewódzki, szef wojewódzkiego sztabu wojskowego
1413. SYPNIEWSKI, DARIUSZ, Włodzimierz, 1964, 11, Ministerstwo Spraw Zagranicznych, członek służby zagranicznej
1414. SYRYCA, MAREK, Marian, 1954, 47, OIRP Gdańsk, radca prawny
1415. SZABLEWSKI, RYSZARD, Piotr, 1953, 39, Ministerstwo Skarbu Państwa, członek zarządu
1416. SZADKOWSKI, GRZEGORZ, Zbigniew, 1962, 54, Ministerstwo Obrony Narodowej, żołnierz zawodowy
1417. SZAFRAŃSKI, ANDRZEJ, Mieczysław, 1955, 46, Kuratorium Oświaty Kraków, dyrektor szkoły
1418. SZAJER, JACEK, Jerzy, 1961, 47, OIRP Rzeszów, radca prawny
1419. SZAŁATA, TOMASZ, Franciszek, 1965, 54, Ministerstwo Obrony Narodowej, żołnierz zawodowy
1420. SZAMBELAŃCZYK, RYSZARD, Jan, 1954, 40, Wielkopolski Urząd Wojewódzki, prezes zarządu
1421. SZANDECKI, KRZYSZTOF, Józef, 1960, 24 a, Ministerstwo Finansów, naczelnik
1422. SZADKOWSKI, DANIEL MIROSŁAW, Edmund, 1957, 40, Dolnośląski Urząd Wojewódzki, członek zarządu
1423. SZCZENIOWSKI, JACEK, Edmund, 1951, 11, Ministerstwo Spraw Zagranicznych, członek służby zagranicznej
1424. SZCZEPANIK, KRZYSZTOF, Wacław, 1950, 22, NIK, pracownik NIK
1425. SZCZEPKOWSKI, DARIUSZ, Henryk, 1967, 24 b, Opolski Urząd Wojewódzki, z-ca komendanta placówki straży granicznej
1426. SZCZEPKOWSKI, STANISŁAW, Władysław, 1950, 11, Ministerstwo Spraw Zagranicznych, członek służby zagranicznej
1427. SZCZĘSNY, STANISŁAW, Erazm, 1940, 17, Dolnośląski Urząd Wojewódzki, radny
1428. SZCZUREK, MIECZYSŁAW, Józef, 1931, 47, OIRP Kraków, radca prawny
1429. SZCZYGIELSKI, WIESŁAW, Józef, 1962, 54, Ministerstwo Obrony Narodowej, żołnierz zawodowy
1430. SZCZYGIEŁ, WOJCIECH, Wojciech, 1956, 24 b, Małopolski Urząd Wojewódzki, art. 4 pkt. 24 b
1431. SZCZYPKA, ARKADIUSZ, Jerzy, 1967, 54, Ministerstwo Obrony Narodowej, żołnierz zawodowy
1432. SZEWCZYK, JACEK, Tadeusz, 1941, 44 b, Akademia Górniczo-Hutnicza, prodziekan
1433. SZEWCZYK, PAWEŁ, Paweł, 1942, 44 b, Politechnika Śląska, prodziekan
1434. SZEWCZYK, MARIAN, Józef, 1940, 47, OIRP Łódź, radca prawny
1435. SZKLANY, RYSZARD, Ryszard, 1953, 11, Ministerstwo Spraw Zagranicznych, członek służby zagranicznej
1436. SZKODZIŃSKI, JERZY, Tadeusz, 1956, 47, ORA Kraków, radca prawny
1437. SZLĘK, ZBIGNIEW, Stanisław, 1956, 11, Ministerstwo Spraw Zagranicznych, członek służby zagranicznej
1438. SZMUNIEWSKI, ZBIGNIEW, Zenon, 1949, 39, Ministerstwo Skarbu Państwa, członek rady nadzorczej
1439. SZNICER, ANDRZEJ, Bronisław, 1950, 47, OIRP Katowice, radca prawny
1440. SZOKA, ROMUALD, Józef, 1964, 11, Ministerstwo Spraw Zagranicznych, członek służby zagranicznej
1441. SZOSTAK, SYLWESTER, Jan, 1947, 11, Ministerstwo Spraw Zagranicznych, członek służby zagranicznej
1442. SZTORC, RYSZARD, Zdzisław, 1953, 17, Mazowiecki Urząd Wojewódzki, radny
1443. SZTURGULEWSKI, ANDRZEJ, Piotr, 1965, 17, Podlaski Urząd Wojewódzki, radny
1444. SZUKSZTA, PIOTR, Witold, 1942, 27, Narodowy Bank Polski, główny specjalista
1445. SZULC, KRYSTIAN, Bronisław, 1959, 47, OIRP Katowice, radca prawny
1446. SZUSTKIEWICZ, JAN, Stanisław, 1945, 24 a, Ministerstwo Gospodarki, naczelnik
1447. SZWAJCOWSKI, KAZIMIERZ, Tadeusz, 1951, 18, Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego, rektor
1448. SZWADERSKI, MARIAN, Tadeusz, 1926, 47, OIRP Warszawa, radca prawny
1449. SZYDŁOESKI, HENRYK, Ryszard, 1948, 47, ORA Kraków, radca prawny
1450. SZYK, ZDZISŁAW, Mieczysław, 1958, 54, Ministerstwo Obrony Narodowej, żołnierz zawodowy
1451. SZYMAŃSKI, JAN, Feliks, 1958, 17, Wojewoda Zachodniopomorski, radny
1452. SZYMAŃSKI, JAN, Józef, 1952, 11, Ministerstwo Spraw Zagranicznych, członek służby zagranicznej
1453. SZYMCZAK, DARIUSZ, Marian, 1965, 17, Wielkopolski Urząd Wojewódzki, radny
1454. SZYMANDERA, JÓZEF, Jan, 1947, 17, Wielkopolski Urząd Wojewódzki, radny
1455. SZYMKOWIAK, MAREK, Jan, 1959, 47, OIRP Poznań, radca prawny
1456. SZYMONDERA, ANNA, Aleksander , 1952, 44 c, Akademia Wychowania Fizycznego, kwestor
1457. SZYNALIK, JAN, Stefan, 1959, 54, Ministerstwo Obrony Narodowej, żołnierz zawodowy
1458. SZYSZKO, DIONIZY, Zygmunt, 1929, 47, OIRP Warszawa, radca prawny
1459. SZYSZKO, DARIUSZ, Tadeusz, 1965, 24 b, Zachodniopomorski Urząd Wojewódzki, z-ca komendanta placówki straży granicznej
1460. ŚLAZYK, BOGUSŁAW, Tomasz, 1957, 24 B, Podkarpacki Urząd Wojewódzki, komendant
1461. ŚLĄZAK, HANNA, Kazimierz, 1956, 24 a, Komenda Główna Straży Granicznej, naczelnik
1462. ŚLEDŹ, IRENA, Marian, 1959, 17, Lubuski Urząd Wojewódzki, radna
1463. ŚLIWIŃSKI, STANISŁAW, Tadeusz, 1959, 17, Podkarpacki Urząd Wojewódzki, radny
1464. ŚLUSARSKI, WITOLD, Witold, 1957, 11, Ministerstwo Spraw Zagranicznych, członek służby zagranicznej
1465. ŚMIAŁEK, TADEUSZ, Józef, 1958, 11, Ministerstwo Spraw Zagranicznych, członek służby zagranicznej
1466. ŚMIGIELSKI, DARIUSZ, Kazimierz, 1956, 47, OIRP Zielona Góra, radca prawny
1467. ŚWIATŁOWSKI, SŁAWOMIR, Ryszard, 1959, 24 a, Komenda Główna Policji, naczelnik
1468. ŚWIĄTEK, KRZYSZTOF, Mieczysław, 1950, 44 b, Uniwersytet Warmińsko-Mazurski w Olsztynie, dziekan
1469. ŚWIĄTKIEWICZ, BARBARA, Bronisław, 1953, 47, OIRP Warszawa, radca prawny
1470. ŚWIĄTKOWSKI, KRZYSZTOF, Antoni, 1945, 11, Ministerstwo Spraw Zagranicznych, członek służby zagranicznej
1471. ŚWIDWIŃSKI, ANDRZEJ, Mieczysław, 1949, 14, Krajowa Rada Sądownictwa, sędzia
1472. ŚWIERCZYŃSKI, KAZIMIERZ, Józef, 1942, 47, OIRP Warszawa, radca prawny
1473. ŚWIERDZEWSKI, ANDRZEJ, Zygmunt, 1953, 17, Warmińsko-Mazurski Urząd Wojewódzki, radny
1474. ŚWIERKULA, ANDRZEJ JAN, Edward, 1957, 17, Świętokrzyski Urząd Wojewódzki, radny
1475. ŚWIETLICKI, JANUSZ, Bronisław, 1957, 47, OIRP Łódź, radca prawny
1476. ŚWIETLIK, GRZEGORZ, Roman, 1957, 17, Łódzki Urząd Wojewódzki, radny
1477. ŚWIERZEWSKI, JACEK MEDARD, Lucjan, 1948, 2, Państwowa Komisja Wyborcza, kandydat na posła
1478. ŚWIĘS, FRANCISZEK, Władysław, 1946, 47, OIRP Opole, radca prawny
1479. SWISŁOCKI, MICHAŁ, Józef, 1964, 45, Kuratorium Oświaty Białystok, dyrektor szkoły
1480. TABAKA, WACŁAW, Ignacy, 1950, 17, Śląski Urząd Wojewódzki, radny
1481. TALAREK, JAROSŁAW, Bogdan, 1965, 17, Wielkopolski Urząd Wojewódzki, radny
1482. TARASIŃSKI, JAROSŁAW, Władysław, 1960, 17, Świętokrzyski Urząd Wojewódzki, radny
1483. TARASIUK, TAMARA, Józef, 1960, 17, Lubelski Urząd Wojewódzki, radny
1484. TARGOŃSKI, KRZYSZTOF, Jan, 1959, 14, Krajowa Rada Sądownictwa, asesor
1485. TARGOŃSKI, JAN, Paweł, 1950, 17, Podlaski Urząd Wojewódzki, radny
1486. TARNOPOLSKI, RYSZARD, Edward, 1949, 54, Ministerstwo Obrony Narodowej, żołnierz zawodowy
1487. TARNOWSKI, JAN, Józef, 1957, 47, OIRP Rzeszów, radca prawny
1488. TASIEMSKI, TADEUSZ, Marian, 1937, 47, OIRP Poznań, radca prawny
1489. TCHÓRZ, JERZY, Piotr, 1960, 40, Warmińsko-Mazurski Urząd Wojewódzki, prezes spółki
1490. TEKIEL, KRZYSZTOF, Zdzisław, 1963, 24 b, Małopolski Urząd Wojewódzki, komendant straży granicznej
1491. TERESIAK, ZBIGNIEW, Leonard , 1954, 54, Ministerstwo Obrony Narodowej, żołnierz zawodowy
1492. TIRNOFIEJUK, ANATOL, Włodzimierz, 1962, 24 B, Podlaski Urząd Wojewódzki, komendant
1493. TŁUSTOCHOWICZ, WITOLD, Władysław, 1952, 54, Ministerstwo Obrony Narodowej, żołnierz zawodowy
1494. TOBOLEWSKI, LECH, Antoni, 1960, 54, Ministerstwo Obrony Narodowej, żołnierz zawodowy
1495. TOKARSKI, JERZY, Jan, 1954, 24 a, Ministerstwo Infrastruktury, dyrektor
1496. TOMASZEWSKI, TADEUSZ, Tadeusz, 1955, 44 b, Uniwersytet Warszawski, kierownik
1497. TOMCZAK, KRZYSZTOF, Piotr, 1960, 24 a, Komenda Główna Policji, naczelnik
1498. TOMCZYK, STANISŁAW, Franciszek, 1944, 17, Pomorski Urząd Wojewódzki, radny
1499. TOMCZYK, STANISŁAW, Józef, 1958, 17, Zachodniopomorski Urząd Wojewódzki, radny
1500. TOMCZYK, WOJCIECH, Jan, 1940, 47, ORA Warszawa, adwokat
1501. TOMIAK, RYSZARD, Bolesław, 1957, 24 a, Urząd Lotnictwa Cywilnego, naczelnik
1502. TOMICKI, JERZY, Jan, 1951, 54, Ministerstwo Obrony Narodowej, żołnierz zawodowy
1503. TOMKIEWICZ, MIROSŁAW, Czesław, 1963, 24 b, Pomorski Urząd Wojewódzki, z-ca komendanta placówki straży granicznej
1504. TRACZYK, JANINA, Zdzisław, 1955, 11, Ministerstwo Spraw Zagranicznych, członek służby zagranicznej
1505. TROCKI, RYSZARD, Henryk, 1954, 17, Warmińsko-Mazurski Urząd Wojewódzki, radny
1506. TRYHUBCZAK, ROMAN, Mieczysław, 1951, 17, Dolnośląski Urząd Wojewódzki, radny
1507. TRZASKA, ROBERT, Mieczysław, 1948, 47, OIRP Warszawa, radca prawny
1508. TRZCIŃSKI, MAREK, Mieczysław, 1946, 24 a, Urząd ds. Cudzoziemców, naczelnik
1509. TRZECIECKI, ANDRZEJ, Jerzy, 1954, 24 a, Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej, naczelnik
1510. TRZĘSOWSKA, JADWIGA, Wacław, 1945, 47, ORA Bydgoszcz, adwokat
1511. TULISZKA, MIROSŁAW, Henryk, 1958, 54, Ministerstwo Obrony Narodowej, żołnierz zawodowy
1512. ULICKI, WŁADYSŁAW, Stanisław, 1925, 47, ORA Warszawa, adwokat
1513. URBAN, MAREK, Roman, 1954, 44 b, Akademia Ekonomiczna w Wrocławiu, prodziekan
1514. URBANEK, JERZY ADAM, Jan, 1961, 54, Ministerstwo Obrony Narodowej, żołnierz zawodowy
1515. URBANSKY, WANDA, Jan, 1954, 33, Kancelaria Prezesa Rady Ministrów, członek Samorządowego Kolegium Odwoławczego
1516. URBAŃSKI, JAN, Stanisław, 1949, 24 b, Wielkopolski Urząd Wojewódzki, naczelnik
1517. WACH, JANUSZ, Jan, 1957, 11, Ministerstwo Spraw Zagranicznych, członek służby zagranicznej
1518. WACHOWICZ, EDWARD, Edward, 1952, 11, Ministerstwo Spraw Zagranicznych, członek służby zagranicznej
1519. WALANKIEWICZ, ANTONI, Tadeusz, 1953, 24 a, Komenda Główna Policji, naczelnik
1520. WALAS, EDMUND, Gerard, 1959, 24 a, Komenda Główna Policji, naczelnik
1521. WALCZAK, IWONA, Zygmunt, 1961, 11, Ministerstwo Spraw Zagranicznych, członek służby zagranicznej
1522. WALCZAK, MAREK ARKADIUSZ, Mirosław, 1958, 47, OIRP Warszawa, radca prawny
1523. WALKIEWICZ, JAN, Kazimierz, 1949, 11, Ministerstwo Spraw Zagranicznych, członek służby zagranicznej
1524. WANAT, LESZEK, Bolesław, 1957, 11, Ministerstwo Spraw Zagranicznych, członek służby zagranicznej
1525. WARCHAŁOWSKI, IRENEUSZ, Henryk, 1961, 17, Świętokrzyski Urząd Wojewódzki, radny
1526. WASILEWSKI, ZYGMUNT, Feliks, 1948, 17, Lubelski Urząd Wojewódzki, radny
1527. WASILEWSKI, JÓZEF, Edward, 1960, 24 a, Straż Graniczna, naczelnik
1528. WASILEWSKI, TOMASZ, Jan, 1941, 11, OIRP Warszawa, członek służby zagranicznej
1529. WAWROCKI , KRZYSZTOF, Henryk, 1963, 47, OIRP Warszawa, radca prawny
1530. WAWRYNIUK, JAN, Stanisław, 1949, 27, Narodowy Bank Polski, główny specjalista
1531. WAWRZYNIAK, STANISŁAW, Stanisław, 1953, 17, Lubuski Urząd Wojewódzki, radny
1532. WAWRZYNIAK, PIOTR, Sylwester, 1960, 47, OIRP Poznań, radca prawny
1533. WĄSOWICZ, WOJCIECH, Marian, 1949, 44 b, Instytut Medycyny Pracy w Łodzi, kierownik
1534. WCISŁO, STANISŁAW, Henryk, 1955, 17, Świętokrzyski Urząd Wojewódzki, radny
1535. WDOWIAK, CZESŁAW, Michał, 1943, 47, ORA Gdańsk, adwokat
1536. WEBER, JERZY, Leonard, 1947, 44 c, Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu, dyrektor instytutu
1537. WEJSIS-GOŁĘBIAK, MAŁGORZATA, Edward, 1954, 11, Ministerstwo Spraw Zagranicznych, członek służby zagranicznej
1538. WEPSIĘĆ, GRZEGORZ, Józef, 1958, 24 a, Komenda Główna Policji, naczelnik
1539. WERA, KAZIMIERZ, Alojzy, 1956, 11, Ministerstwo Spraw Zagranicznych, członek służby zagranicznej
1540. WERCZYŃSKI, ZBIGNIEW, Jan, 1960, 45, Kuratorium Oświaty Gdańsk, dyrektor szkoły
1541. WERESZCZAK, GRZEGORZ, Zbigniew, 1955, 45, Mazowiecki Kurator Oświaty, kierownik szkolnego punktu konsultacyjnego przy ambasadzie RP
1542. WESOŁOWSKI, STANISŁAW, Franciszek, 1964, 54, Ministerstwo Obrony Narodowej, żołnierz zawodowy
1543. WĘGIELSKI, JANUSZ, Stanisław, 1947, 47, OIRP Zielona Góra, radca prawny
1544. WĘGRZYN, FELIKS, Jan, 1943, 47, ORA Kraków, radca prawny
1545. WEGRZYNOWSKI, JAROSŁAW, Józef, 1964, 24 b, Lubuski Urząd Wojewódzki, komendant placówki straży granicznej
1546. WĘŻOWSKI, TADEUSZ, Mieczysław, 1951, 11, Ministerstwo Spraw Zagranicznych, członek służby zagranicznej
1547. WIATR, JANUSZ, Czesław, 1964, 54, Ministerstwo Obrony Narodowej, żołnierz zawodowy
1548. WIATR, WALDEMAR, Władysław, 1952, 47, OIRP Łódź, radca prawny
1549. WIATR, GRZEGORZ SŁAWOMIR, Zygmunt, 1961, 54, Ministerstwo Obrony Narodowej, żołnierz zawodowy
1550. WIĄCEK, ZOFIA, Jan, 1943, 17, Mazowiecki Urząd Wojewódzki, radny
1551. WICKI, ROMAN, Alfons, 1953, 11, Ministerstwo Spraw Zagranicznych, członek służby zagranicznej
1552. WIEKIERA, STEFAN, Wojciech, 1934, 47, OIRP Olsztyn, radca prawny
1553. WIELGUS, KAZIMIERZ, Władysław, 1942, 17, Dolnośląski Urząd Wojewódzki, radny
1554. WIELICKI, LESZEK, Jerzy, 1960, 24 B, Dolnośląski Urząd Wojewódzki, komendant
1555. WIERCIŃSKI, ROMAN, Józef, 1961, 17, Mazowiecki Urząd Wojewódzki, radny
1556. WIERZBICKI, ANDRZEJ, Eliasz, 1950, 47, OIRP Warszawa, radca prawny
1557. WIERZBICKI, RYSZARD, Franciszek, 1962, 17, Zachodniopomorski Urząd Wojewódzki, radny
1558. WIERZBICKI, JACEK JAN, Józef, 1949, 47, OIRP Warszawa, radca prawny
1559. WIERZCHOWSKI, TADEUSZ, Tadeusz, 1952, 40, Zachodniopomorski Urząd Wojewódzki, członek zarządu
1560. WIETRZYK, ZDZISŁAW MARIAN, Aleksander , 1945, 47, OIRP Warszawa, radca prawny
1561. WIĘCEK, DARIUSZ, Feliks, 1959, 24 b, Śląski Urząd Wojewódzki, komendant placówki straży granicznej
1562. WIĘCEK, JERZY, Franciszek, 1947, 17, Śląski Urząd Wojewódzki, radny
1563. WIĘCIOREK, WOJCIECH, Romuald, 1961, 17, Łódzki Urząd Wojewódzki, radny
1564. WIĘCKOWSKI, WOJCIECH, Marian, 1953, 11, Ministerstwo Spraw Zagranicznych, członek służby zagranicznej
1565. WIĘCŁAW, JERZY, Kazimierz, 1949, 11, Ministerstwo Spraw Zagranicznych, członek służby zagranicznej
1566. WIKTORKO, JERZY, Karol, 1956, 54, Ministerstwo Obrony Narodowej, żołnierz zawodowy
1567. WIKTOROWICZ, ZBIGNIEW, Eugeniusz, 1954, 11, Ministerstwo Spraw Zagranicznych, członek służby zagranicznej
1568. WILCZEK, ZDZISŁAW, Józef, 1949, 47, OIRP Wrocław, radca prawny
1569. WILCZYŃSKI, LEONARD, Konstanty, 1929, 17, Lubelski Urząd Wojewódzki, radny
1570. WILD, JAN, Adam, 1960, 45, Kuratorium Oświaty Gdańsk, dyrektor szkoły
1571. WILK, LESZEK, Emil, 1960, 47, OIRP Katowice, radca prawny
1572. WILK, WITOLD, Tadeusz, 1954, 41, Ministerstwo Spraw Zagranicznych, członek służby zagranicznej
1573. WINIARSKI, KRZYSZTOF, Mieczysław, 1947, 47, OIRP Warszawa, radca prawny
1574. WINIARSKI, WIESŁAW, Adam, 1941, 47, ORA Poznań, adwokat
1575. WINIARSKI, JAN, Józef, 1947, 11, Ministerstwo Spraw Zagranicznych, radca prawny
1576. WIŚNIEWSKI, JAN, Franciszek, 1932, 47, ORA Łódź, adwokat
1577. WIŚNIEWSKI, JANUSZ, Henryk, 1963, 11, Ministerstwo Spraw Zagranicznych, członek służby zagranicznej
1578. WIŚNIEWSKI, ALEKSANDER, Jan, 1932, 47, OIRP Lublin, radca prawny
1579. WIŚNIEWSKI, RYSZARD, Kazimierz, 1955, 27, Narodowy Bank Polski, pracownik Narodowego Banku Polskiego
1580. WIŚNIEWSKI, ANDRZEJ, Stanisław, 1938, 40, Kujawsko-Pomorski Urząd Wojewódzki, członek rady nadzorczej
1581. WIŚNIEWSKI, FRANCISZEK, Wojciech, 1940, 47, OIRP Rzeszów, radca prawny
1582. WITASZCZYK, KAZIMIERZ, Andrzej, 1955, 54, Ministerstwo Obrony Narodowej, żołnierz zawodowy
1583. WITCZAK, MIECZYSŁAW, Jan, 1958, 40, Lubuski Urząd Wojewódzki, członek rady nadzorczej
1584. WITKOŚ, JÓZEF, Jan, 1948, 47, OIRP Rzeszów, radca prawny
1585. WITKOWSKI, ANDRZEJ, Wincenty, 1951, 22, NIK, pracownik NIK
1586. WITKOWSKI, TADEUSZ, Ludwik, 1929, 17, Warmiński-Mazurski Urząd Wojewódzki, radny
1587. WŁODARCZYK, ALICJA, Czesław, 1958, 45, Kuratorium Oświaty Bydgoszcz, dyrektor szkoły
1588. WŁODARCZYK, BOGUSŁAW, Bolesław, 1957, 17, Świętokrzyski Urząd Wojewódzki, radny
1589. WŁODARCZYK, HIERONIM, Józef, 1958, 17, Wielkopolski Urząd Wojewódzki, radny
1590. WŁODARCZYK, ALOJZY, Leopold, 1964, 17, Łódzki Urząd Wojewódzki, wójt
1591. WŁODARSKI, JÓZEF, Jerzy, 1950, 44 b, Uniwersytet Gdański, dziekan wydziału
1592. WNUK, MIROSŁAW, Henryk, 1964, 24 B, Podkarpacki Urząd Wojewódzki, zastępca komendanta
1593. WOJCIECHOWSKA, KRYSTYNA, Teodor, 1955, 47, Ministerstwo Skarbu Państwa, radca prawny
1594. WOJCIECHOWSKI, HENRYK, Franciszek, 1943, 47, OIRP Kraków, radca prawny
1595. WOJCIECHOWSKI, CZESŁAW, Stanisław, 1947, 40, Zachodniopomorski Urząd Wojewódzki, członek rady nadzorczej
1596. WOJCIECHOWSKI, MIECZYSŁAW, Stanisław, 1947, 17, Podkarpacki Urząd Wojewódzki, radny
1597. WOJCIECHOWSKI, WACŁAW, Tadeusz, 1948, 17, Wielkopolski Urząd Wojewódzki, radny
1598. WOJCIECHOWSKI, BONIFACY, Stanisław, 1952, 17, Świętokrzyski Urząd Wojewódzki, radny
1599. WOJCIECHOWSKI, BERNARD, Zbigniew, 1958, 2, Państwowa Komisja Wyborcza, kandydat na posła
1600. WOJCIECHOWSKI, MARIUSZ, Józef, 1952, 54, Ministerstwo Obrony Narodowej, żołnierz zawodowy
1601. WOJEWÓDZKA, BARBARA, Piotr, 1945, 51, Rada Powiatu w Tomaszowie Mazowieckim, audytor wewnętrzny
1602. WOJNA, EDMUND, Alfred, 1950, 17, Świętokrzyski Urząd Wojewódzki, burmistrz
1603. WOJNOWSKI, MARIAN, Aleksander, 1935, 47, ORA Opole, adwokat
1604. WOJTAL, RYSZARD, Tadeusz, 1953, 11, Ministerstwo Spraw Zagranicznych, członek służby zagranicznej
1605. WOJTKOWIAK, ANDRZEJ, Franciszek, 1960, 45, Kuratorium Oświaty Wrocław, dyrektor szkoły
1606. WALICKI, MARIAN, Franciszek, 1941, 44 b, Katolicki Uniwersytet Lubelski, dziekan
1607. WOLNIAK, MARIUSZ, Leszek, 1955, 24 b, Pomorski Urząd Wojewódzki, komendant placówki straży granicznej
1608. WOLSKI, MARCIN, Sylwester, 1971, 40, Łódzki Urząd Wojewódzki, członek rady
1609. WOLSKI, JAKUB, Mieczysław, 1950, 11, Ministerstwo Spraw Zagranicznych, członek służby zagranicznej
1610. WORONOWICZ, BOLESŁAW, Jan, 1956, 24 b, Dolnośląski Urząd Wojewódzki, zastępca komendanta placówki straży granicznej
1611. WOROTNICKI, JANUSZ, Jan, 1961, 24 b, Warmińsko-Mazurski Urząd Wojewódzki, zastępca komendanta placówki SG
1612. WORWA, JERZY, Władysław, 1954, 17, Dolnośląski Urząd Wojewódzki, radny
1613. WOŻNIAK, JACEK, Mieczysław, 1947, 47, OIRP Warszawa, radca prawny
1614. WOŹNIAK, JAN, Ignacy, 1949, 17, Zachodniopomorski Urząd Wojewódzki, wójt
1615. WOŹNIAK, BOŻENA, Józef, 1956, 24 a, Komenda Główna Policji, naczelnik
1616. WOŹNIAK, WOJCIECH JERZY, Stanisław, 1964, 47, OIRP Warszawa, radca prawny
1617. WOŹNIAK, MARIUSZ , Aurelian, 1944, 11, Ministerstwo Spraw Zagranicznych, członek służby zagranicznej
1618. WOŹNIAK, RYSZARD, Marian, 1951, 54, Ministerstwo Obrony Narodowej, żołnierz zawodowy
1619. WOŹNICZKA, KAZIMIERZ, Józef, 1949, 17, Śląski Urząd Wojewódzki, radny
1620. WÓJCICKA-KUROPATWA, MAŁGORZATA, Ryszard, 1955, 24 a, Komenda Główna Policji, naczelnik
1621. WÓJCIK, ANTONI, Leon, 1957, 17, Mazowiecki Urząd Wojewódzki, radny
1622. WÓJCIK, STANISŁAW, Józef, 1951, 54, Ministerstwo Obrony Narodowej, żołnierz zawodowy
1623. WÓJTOWICZ, ANDRZEJ, Zbigniew, 1967, 40, Pomorski Urząd Wojewódzki, członek zarządu
1624. WRONA, WŁADYSŁAW, Stefan, 1947, 17, Małopolski Urząd Wojewódzki, radny
1625. WRONA, JULIAN, Marian, 1954, 45, Kuratorium Oświaty Kielce, dyrektor szkoły
1626. WROTNIAK, SŁAWOMIR, Marian, 1959, 54, Ministerstwo Obrony Narodowej, żołnierz zawodowy
1627. WRÓBLEWSKI, ANDRZEJ, Andrzej, 1947, 17, Zachodniopomorski Urząd Wojewódzki, radny
1628. WRÓBLEWSKI, WIESŁAW, Edmund, 1949, 17, Wielkopolski Urząd Wojewódzki, radny
1629. WRÓBLEWSKI, ANDRZEJ , Alojzy, 1956, 47, OIRP Toruń, radca prawny
1630. WRÓBLEWSKI, WIESŁAW, Aleksander, 1960, 17, Mazowiecki Urząd Wojewódzki, radny
1631. WRÓBLEWSKI, ZENON, Franciszek, 1945, 47, OIRP Rzeszów, radca prawny
1632. WRZESIŃSKI, WŁODZIOMIERZ, Feliks, 1952, 47, OIRP Wrocław, radca prawny
1633. WUJEC, WŁADYSŁAW, Zygmunt, 1946, 47, OIRP Warszawa, radca prawny
1634. WYBIRAL, IWONA MAGDALENA, Edmund, 1958, 24 a, Komenda Główna Policji, naczelnik
1635. WYGANOWSKI, ANDRZEJ, Jerzy, 1951, 17, Zachodniopomorski Urząd Wojewódzki, wójt
1636. WYKURZ, ANDRZEJ, Henryk, 1948, 47, OIRP Opole, radca prawny
1637. WYSOCKI, MIROSŁAW, Mirosław, 1941, 44 c, Narodowy Instytut Zdrowia Publicznego, zastępca dyrektora
1638. WYSOCKI, PIOTR, Jan, 1957, 32, Urząd Gminy w Mielniku, sekretarz
1639. WYSZYŃSKI, TADEUSZ, Kazimierz, 1932, 47, OIRP Olsztyn, radca prawny
1640. WYSZYŃSKI, ANDRZEJ, Jan, 1947, 47, ORA Kraków, radca prawny
1641. ZABOROWSKA, BARBARA, Bolesław, 1949, 47, OIRP Olsztyn, radca prawny
1642. ZABORSKI, MARIAN, Władysław, 1948, 44 c, Politechnika Łódzka, dyrektor instytutu
1643. ZADWOMY, ZENON, Jan, 1957, 17, Lubuski Urząd Wojewódzki, radny
1644. ZAJĄC, BOGUSŁAW, Stefan, 1943, 22, NIK, kontroler NIK
1645. ZAJĄC, JÓZEF, Jan, 1947, 18, Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego, rektor
1646. ZAJĄC, LESZEK JAN, Jan, 1957, 48, Ministerstwo Sprawiedliwości, komornik sądowy
1647. ZAJĄC, MIROSŁAWA DANUTA, Mieczysław, 1943, 2, Państwowa Komisja Wyborcza, kandydat na posła
1648. ZAJDLER, WŁADYSŁAW, Władysław, 1946, 47, OIRP Bydgoszcz, radca prawny
1649. ZALESKI, STANISŁAW, Władysław, 1944, 47, Ministerstwo Sprawiedliwości, notariusz
1650. ZALEWSKA, BOŻENA, Kazimierz, 1953, 47, OIRP Opole, radca prawny
1651. ZALEWSKI, JACEK, Jan, 1964, 24 a, Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i administracji, dyrektor
1652. ZAMARA, JERZY, Stanisław, 1951, 35, Ministerstwo Skarbu Państwa, członek zarządu
1653. ZANIEWICZ, MARIAN, Jan, 1950, 47, OIRP Warszawa, radca prawny
1654. ZARĘBA, ZBIGNIEW, Czesław, 1958, 11, Ministerstwo Spraw Zagranicznych, członek służby zagranicznej
1655. ZSADA, ANTONI, Mieczysław, 1956, 47, ORA Kraków, radca prawny
1656. ZATORSKI, LESŁAW, Jan, 1953, 2, Państwowa Komisja Wyborcza, kandydat na posła
1657. ZAWADA, WALDEMAR, Wacław, 1955, 47, OIRP Kielce, radca prawny
1658. ZAWADZKA, DANUTA, Kazimierz, 1947, 47, OIRP Opole, radca prawny
1659. ZAWALAK, ANNA, Edward, 1953, 24 a, Urząd ds. Cudzoziemców, naczelnik
1660. ZAWALONKA, JERZY, Stanisław, 1930, 47, OIRP Warszawa, radca prawny
1661. ZAWORSKI, MIROSŁAW, Józef, 1949, 47, OIRP Zielona Góra, adwokat, 1662. ZDANOWICZ, WANDA, Janusz, 1958, 45, Mazowiecki Kurator Oświatowy, dyrektor szkoły
1663. ZDEBSKI, KAZIMIERZ, Kazimierz, 1930, 47, OIRP Warszawa, radca prawny
1664. ZDROJEWSKA, EWA MARIA, Stanisław, 1947, 47, OIRP Warszawa, radca prawny
1665. ZDROJEWSKI, CZESŁAW, Eugeniusz, 1959, 17, Zachodniopomorski Urząd Wojewódzki, radny
1666. ZDUNEK, JAROGNIEW, Witold, 1957, 47, OIRP Bydgoszcz, radca prawny
1667. ZDYNIAK, ALEKSY, Piotr, 1936, 17, Dolnośląski Urząd Wojewódzki, radny
1668. ZELENT, JAN, Kazimierz, 1940, 47, OIRP Opole, radca prawny
1669. ZELWIAŃSKI, RYSZARD, Zygmunt, 1926, 47, OIRP Warszawa, radca prawny
1670. ZEMBRZUSKI, WŁODZIMIERZ, Tadeusz, 1946, 22, NIK, główny specjalista
1671. ZGANIACZ, KAZIMIERZ, Czesław, 1949, 11, Ministerstwo Spraw Zagranicznych, członek służby zagranicznej
1672. ZIELENKIEWICZ, JANUSZ, Sergiusz, 1957, 24 a, Ministerstwo Finansów, naczelnik
1673. ZIELIŃSKI, JERZY, Stanisław, 1941, 40, Mazowiecki Urząd Wojewódzki, członek zarządu
1674. ZIELIŃSKI, ANDRZEJ, Edward, 1945, 44 b, Uniwersytet Medyczny Łódź, prodziekan
1675. ZIEMBA, ANDRZEJ, Stanisław, 1950, 44 c, Instytut Medycyny Doświadczalnej i Klinicznej PAN, zastępca dyrektora
1676. ZIENDARA, ZDZISŁAW, Ignacy, 1939, 17, Mazowiecki Urząd Wojewódzki, radny
1677. ZIĘBA, JERZY, Władysław, 1951, 47, ORA Bielsko Biała, adwokat
1678. ZIĘBOWICZ, HENRYK, Bolesław, 1959, 17, Lubelski Urząd Wojewódzki, radny
1679. ZIÓŁKOWSKI, TADEUSZ , Marian, 1951, 17, Dolnośląski Urząd Wojewódzki, wójt
1680. ZIÓŁKOWSKI, BOGUSŁAW, Wincenty, 1954, 40, Mazowiecki Urząd Wojewódzki, członek zarządu
1681. ZIÓŁKOWSKI, ADAM, Władysław, 19622, 54, Ministerstwo Obrony Narodowej, żołnierz zawodowy
1682. ZŁOTKOWSKI, MAREK, Jan, 1966, 17, Mazowiecki Urząd Wojewódzki, radny
1683. ZŁOTOWSKI, JANUSZ, Bogumił, 1955, 17, Kujawsko-Pomorski Urząd Wojewódzki, radny
1684. ZMACZYŃSKI, ZBIGNIEW, Tadeusz, 1953, 11, Ministerstwo Spraw Zagranicznych, członek służby zagranicznej
1685. ZWARYSIEWICZ, WIKTOR, Jan, 1947, 47, ORA Kraków, radca prawny
1686. ZWIERKO, JAN, Józef, 1950, 44 c, Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa w Wałbrzychu, kanclerz
1687. ZYSKOWSKI, MIECZYSŁAW, Jerzy, 1960, 17, Łódzki Urząd Wojewódzki, starosta, radny
1688. ŻAK, JERZY, Zygmunt, 1946, 17, Podkarpacki Urząd Wojewódzki, radny
1689. ŻAKOWIAK, PIOTR, Henryk, 1961, 47, OIRP Zielona Góra, adwokat
1690. ŻARKIEWICZ, ZYGMUNT, Bronisław, 1966, 17, Lubelski Urząd Wojewódzki, radny
1691. ŻBIKOWSKI, JAROSŁAW, Piotr, 1958, 44 c, Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa Biała Podlaska, dyrektor instytutu
1692. ŻBIKOWSKI, WALDEMAR, Franciszek, 1957, 47, OIRP Olsztyn, radca prawny
1693. ŻEBRYK, HENRYK, Kazimierz, 1949, 47, OIRP Koszalin, radca prawny
1694. ŻELEŹNY, ZDZISŁAW, Leon, 1951, 17, Wielkopolski Urząd Wojewódzki, radny
1695. ŻNIJEWSKI, RAFAŁ, Stanisław, 1948, 11, Ministerstwo Spraw Zagranicznych, członek służby zagranicznej
1696. ŻOŁĄDKOWSKA, MARZENNA, Janusz, 1954, 11, Ministerstwo Spraw Zagranicznych, członek służby zagranicznej
1697. ŻÓŁNOWSKI, ANDRZEJ, Anatol, 1964, 24 b, Dolnośląski Urząd Wojewódzki, zastępca komendanta placówki straży granicznej
1698. ŻUDRO, SŁAWOMIR, Henryk, 1955, 22, NIK, pracownik NIK
1699. ŻUKOWSKI, WŁODZIMIERZ, Stefan, 1930, 47, OIRP Warszawa, radca prawny
1700. ŻUKOWSKI, JAN, Julian, 1960, 54, Ministerstwo Obrony Narodowej, żołnierz zawodowy
1701. ŻURAW, TADEUSZ, Jan, 1961, 11, Ministerstwo Spraw Zagranicznych, członek służby zagranicznej
1702. ŻYDAK, STANISŁAW, Jan, 1951, 11, Ministerstwo Spraw Zagranicznych, członek służby zagranicznej
1703. ŻYGADŁO, JERZY, Zygmunt, 1959, 54, Ministerstwo Obrony Narodowej, żołnierz zawodowy
1704. ŻYGŁOWICZ, STANISŁAW, Józef, 1949, 17, Podkarpacki Urząd Wojewódzki, radny, członek zarządu powiatu
1705. ŻYŁA, GRZEGORZ, Czesław, 1962, 24 B, Dolnośląski Urząd Wojewódzki, zastępca komendanta
1706. ŻYWOTKO, MIECZYSŁAW, Stefan, 1950, 40, Zachodniopomorski Urząd Wojewódzki, członek zarządu